کتاب باورهای عامیانه مردم ایران

Folk beliefs of the Iranian people
کد کتاب : 28572
شابک : 978-6002293978
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 1163
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2014
نوع جلد : زرکوب
سری چاپ : 3
زودترین زمان ارسال : ---

معرفی کتاب باورهای عامیانه مردم ایران اثر حسن ذوالفقاری

"باورهای عامیانه مردم ایران" کتابی است از دکتر "حسن ذوالفقاری" که آن را با همکاری "علی اکبر شیری" به رشته ی تحریر درآورده و نشر چشمه آن را به انتشار رسانده است. باور، پدیده ای است قدرتمند که می تواند بزرگ ترین موفقیت ها را رقم بزند و یا انسان را به بدترین شکست ها دچار کند. انگیزه و نیرو محرکه ی بسیاری از کارهای بزرگی که در جهان صورت گرفته، باور و اعتقاد بوده است؛ اما نفوذ باور به همین مقدار محدود نمی شود. هر انسانی در ابعاد روزمره نیز بسیاری از اعمالش را براساس باور به انجام می رساند.
باور نیز مانند هر پدیده ی دیگری، علاوه بر ابعاد فردی، ابعاد اجتماعی گسترده ای دارد. وقتی گروه بزرگی از افراد جامعه به یک چیز اعتقاد پیدا می کنند و برنامه ریزی های کوتاه و بلند مدتشان، تصمیم گیری هایشان و تعاملاتشان را بر اساس آن سازماندهی می کنند، دیگر می توان گفت که باور به فرهنگ تبدیل شده است. در اینجا ارتباط باور مردم و فرهنگ آن قوم، یک ارتباط مستقیم است. به این ترتیب می توان نتیجه گیری کرد که یکی از مهم ترین جنبه های آشنایی و شناخت فرهنگ یک ملت، آشنایی با باورهای آنان است و از این دریچه می توان دگرگونی های اجتماعی، سیاسی و فکری آن جامعه را بهتر درک کرد. کتاب پیش رو به قلم دکتر "حسن ذوالفقاری"، اثری است در راستای آشنایی بیشتر با "باورهای عامیانه مردم ایران" که با استخراج باورهای عام، از متن های ادبی، اشعار، سفرنامه ها، ضرب المثل ها و دیگر مطالب گره خورده با فرهنگ ایرانی، انعکاسی از باورها و به دنبال آن فرهنگ ملت ایران را به مخاطب عرضه کند.

کتاب باورهای عامیانه مردم ایران

حسن ذوالفقاری
حسن ذوالفقاری نویسنده و پژوهشگر ادبی ایرانی است. وی متولد ۱۳۴۵ در شهر دامغان است. وی در مقطع کارشناسی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، مقطع کارشناسی‌ارشد پژوهشگاه علوم انسانی و مقطع دکترای دانشگاه تهران در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد. او هم‌اکنون در دانشگاه تربیت‌مدرس تدریس می‌کند.
دسته بندی های کتاب باورهای عامیانه مردم ایران
قسمت هایی از کتاب باورهای عامیانه مردم ایران (لذت متن)
معانی نمادین آب را می توان در سه مضمون اصلی خلاصه کرد: ۱. چشمه حیات؛ ۲. وسیله تزکیه؛ ۳. مرکز زندگی دوباره. «آب مبدأ جهان آفرینش و مبنای تجلّی کاینات است؛ زیرا همیشه نامیه است و در برگیرنده همه صور بالقوه و پیوند با آب، همواره متضمن تجدید حیات است.» (الیاده، ۱۸۹) از این رو آب مورث ولادت است. آب اغلب در اساطیر، نماد زن است؛ از این رو عنصر باروری و حاصل خیزی تلقی می شود که زندگی می بخشد، به طور دقیق همان کاری که زنان می کنند. «در زبان سومری a به معنای آب بود امّا بارگیری و زادوولد نیز معنی می داد و در نقوش حکاکی شده بر سنگ که از ناحیه بین النهرین به دست آمده است، آب و رمز ماهی علامت باروری و بارگیری و آبستنی اند.» (همان، ۱۹۰) در ایران باستان، ایزدبانوی آب، آناهیتا، ایزدی قدرتمند، برازنده و محبوب بود. «شاید بتوان گفت پرستش این ایزد مربوط به هزاره نخست پیش از میلاد است و آیین این ایزدبانو به عنوان "نه نه یی"۷۵ تا دوران پارت ها ادامه یافته است. "نه نه یی" نام سامی مادر ایزد بزرگ۷۶ است که در روزگار باستان آیینش از کرانه های مدیترانه تا سواحل دجله و فرات و دره سند و مرزهای خاوری ایران بزرگ گسترده بود و با نام های آرتمیس، آناهید، ایشتر و نه نه یی میان یونانیان، بابلیان، لودی ها و مردم آسیای صغیر پرستیده می شد.»