کتاب «زندگی من: خوان آریاس در گفت وگو با پائولو کوئیلو» نوشتهی خوان آریاس روزنامهنگار و نویسندهی اسپانیایی، حاصل مجموعهای از گفتگوهای طولانی با پائولو کوئیلو است؛ نویسندهی برزیلی که آثارش مانند کیمیاگر و بریدا در سطح جهانی شناخته شدهاند. این کتاب در سال ۱۹۹۸ و پس از دیدارهای متعدد آریاس با کوئیلو در خانهی او در ریودوژانیرو شکل گرفت و به دلیل شیوهی مصاحبهمحور خود، یکی از معتبرترین منابع برای شناخت زندگی و اندیشههای این نویسنده به شمار میآید. ساختار کتاب مبتنی بر پرسش و پاسخ است و برخلاف زندگینامههای سنتی، از خط روایی خطی و کلاسیک پیروی نمیکند؛ بلکه به صورت موضوعی و تحلیلی به رویدادها و تجربههای زندگی کوئیلو میپردازد. در این کتاب جنبههای مختلف زندگی کوئیلو بررسی شدهاند و مهمترین بخش آن به دوران نوجوانی و جوانی او اختصاص دارد. کوئیلو از بستری شدن در بیمارستان روانی سخن میگوید؛ تجربهای که به دلیل اختلاف نظر با خانواده دربارهی مسیر شغلی و تمایل شدید او به نویسندگی رخ داد. او توضیح میدهد که چگونه درمانهای سخت روانپزشکی، از جمله شوک الکتریکی، بخشی از گذشتهی او بوده و این تجربیات در شکلدهی شخصیت و جهانبینیاش موثر بودهاند. علاوه بر آن آریاس موضوعات حساسی مانند مصرف مواد، ارتباط با جادوی سیاه و مشارکت در فعالیتهای سیاسی و هنری در سالهای دیکتاتوری نظامی برزیل را نیز در گفتگوها مطرح میکند. بخش دیگری از کتاب به سفرها و تجربههای معنوی کوئیلو اختصاص دارد. او از مسیر سانتیاگو د کامپوستلا به عنوان نقطهی تحول در زندگیاش یاد میکند و توضیح میدهد که چگونه این سفر به شکلگیری مفاهیمی مثل «نشانهها» و «افسانهی شخصی» در آثارش انجامید. پرسشهای آریاس دربارهی نقش زنان در زندگی کوئیلو و تأثیر روابط شخصی او بر مسیر معنوی و ادبیاش نیز بخش قابل توجهی از کتاب را تشکیل میدهند. این گفتگوها نشان میدهند که چگونه تجربههای واقعی زندگی نویسنده در خلق شخصیتها و مضامین آثارش بازتاب یافتهاند.