این کتاب بطور سنتی منسوب به لائوتزو هست اما به احتمال زیاد متونیه که دائوییستها برای دفاع از خودشون در مناظرهی با بودیستها نوشتند ، یعنی اصالت تاریخیش زیر سواله و احتمالا مربوط به قرن چهارم میلادی هست تقریبا یک هزاره پس از لائوتزو و جزو متون اصلی کلاسیک دائوییسم به شمار نمیره اما متن روان و سادهای داره و خوندنش برای درک دائوییسم بسیار مفیده ، پس اگر با خوندن دائو ده جینگ چیز زیادی متوجه نشدید این کتاب میتونه کمکتون کنه
کتاب من از نشر فراروان هست با چاپ فوق العاده جذاب مقوایی و تصاویر جذاب و الهام بخش. ترجمه هم خوب بود. اما خود کتاب که بی شک از جواهر معنوی و عرفانی بشره که خیلی ساده به بیان اصولی پرداخته که در ادیان و آیینهای عرفانی با پیچیدگی، افراط و ... برای یگانگی و کمال بشر بیان شده. حجم کتاب خیلی کمه و میشه هفته ای یک بار خوندش!