کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی

Tashi Alavi And Tashi safavi
کد کتاب : 4556
شابک : 978-6005957235
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 295
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 2002
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 4
زودترین زمان ارسال : 1 آبان

معرفی کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی اثر علی شریعتی

کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی از سخنرانی های دکتر شریعتی در حسینیه ارشاد است. شریعتی در این کتاب سعی بر این داشته که تفاوت بین تشیع امامان و تشیع دوران صفویه را بیان کند. این کتاب با تمایز قائل شدن میان شیعه ی اصیل و بنیادین (که مکتب امامان بود) با شیعه عهد صفوی (که نوعی ایدئولوژی در دست پادشاهان این دودمان بود ) می کوشد با بررسی دقیق این مسئله، تشیع را به اصل اولیه آن نزدیکتر کند.به گفته منتقدان دکتر علی شریعتی فقط از منظر جامعه شناسی به این موضوع پرداخته. از نظر نویسنده تشیع در دوران صفویه با ملیت گرایی پیوند خورده چرا که ریشه صفویه از نهضت شعوبیه بوده و این نهضت تلاش داشته تا هویت ایرانی را از دین اسلام جدا کند، امری که در آن موفق نبود اما در دوران صفویه با ترکیب دین و ملیت توانستند تا حدودی به این مهم دست پیدا کنند و همین عامل تمایز ایرانیان از سایر رقبای خود شد. تا قبل از دوران صفویه شیعیان همواره منتقد حکومت بودند اما از این دوران به بعد آن ها به نوعی پشتیبان حکومت شدند.

کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی

علی شریعتی
علی شریعتی مَزینانی، مشهور به دکتر علی شریعتی (زادهٔ ۲ آذر ۱۳۱۲ در روستای مزینان، سبزوار – درگذشت ۲۹ خرداد ۱۳۵۶ در ساوت‌همپتون، انگلیس) نویسنده، جامعه‌شناس و پژوهشگر دینی اهل ایران، از مبارزان و فعالان مذهبی و سیاسی و از نظریه‌پردازان انقلاب اسلامی ایران بود. شریعتی نگرشی نوین به تاریخ و جامعه‌شناسی اسلام عرضه کرد. او بازگشت به تشیع حقیقی و انقلابی را نیرویی برای تحقق عدالت اجتماعی قلمداد می‌کرد. شریعتی، علاوه بر شهرت زیادش برای سهم داشتن در انقلاب ایران، به&zwn...
قسمت هایی از کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی (لذت متن)
متأسفانه، ما در قضاوت ها و بررسی هامان یک جانبه ایم. با یک چشم نگاه می کنیم. و تأسف بیشتر این که هم متعصب های منحط چنین می اندیشند و هم آزادفکران روشن! و قضاوت در برابر قدرت عثمانی نیز نمونه ی تشابه فکری این دو تیپ متضاد است. متعصب ما، آن را فقط از پایگاه شیعی خودش می نگرد. او را سنی، عمری، منکر امامت، مخالف وصایت و بی عقیده به امام زمان... می بیند و بنابراین، محکوم! (حتی در مقابل مسیحیت!) روشن فکر مترقی ما هم او را یک نظام منحط، غیر دموکراتیک و فئودالی و متعصب دینی ارزیابی می کند (حتی در برابر غرب)! می بینیم هر دو هم درست می بینند و درست انتقاد می کند. اما اشتباهشان در این است که فقط از یک زاویه ی ثابت در آن می نگرند، در حالی که اساسآ نشانه ی بینش علمی چندجانبه، دیدن و نسبی قضاوت کردن است؛ بر خلاف عامی متحجر که مطلق اندیش است. عثمانی سنی است و هم غیر دموکراتیک و اخلاق فاسد.

اما اگر از زاویه ی شیعی بودن یا سوسیالیست بودن برخیزیم و آن را از پایگاه اسلامی، با ضد استعماری بنگریم، شیعه، به عنوان یک مسلمان در برابر مسیحی، و روشنفکر، به عنوان یک استعمار زده ی شرقی در برابر یک استعمارگر غربی بدان بینیشد آن گاه قضاوتش عوض می شود.

تشیع دارای دو دوره کاملا منفک و جدا از هم است. یکی دوره ای از قرن اول، که خود تعبیری از اسلام حرکت است در برابر اسلام نظام حاکم (= خلافت). تا اوایل دوره ی نهضت و حرکت شیعه است و یکی دوره ای از زمان صفویه تاکنون، که دوره تبدیل شدن شیعه ی حرکت به شیعه ی نظام. وزیر امور روضه خوانی و تعزیه داری رفت به اروپای شرقی (که در آن هنگام صفویه روابط بسیار نزدیک و مرموز و ویژه ای با آن ها داشتند) و درباره ی مراسم دینی و تشریفات مذهبی آن جا تحقیق کرد، مطالعه کرد، و بسیاری از آن سنت ها و مراسم جمعی مذهبی و تظاهرات اجتماعی مسیحیت و برگزاری و نقل مصیبت های مسیح و حواریون و شهدای تاریخ مسیحیت و نیز علائم و شعائر و ابزارها و وسایل خاص این مراسم و دکورهای ویژه ی محافل دینی و کلیسا را اقتباس کرد و همه را به ایران آورد و در این جا، به کمک روحانیون وابسته به رژیم صفوی، آن فرم ها و رسوم را با تشیع و تاریخ تشیع و مصالح ملی و مذهبی ایران تطبیق دادند و به آن قالب های مسیحی اروپایی، محتوای شیعی ایرانی بخشیدند.