کتاب تی ام

زمانی که در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی سمپوزیوم بین‌المللی علم هوشیاری خلاق در دانشگاه ماساچوست برگزار شد، کم‌تر کسی پیش‌بینی می‌کرد که پیوند میان سنت‌های شرقی و علم تجربی غرب چنین موج بزرگی ایجاد کند؛ جرقه‌ای که باعث شد هارولد اچ. بلومفیلد به عنوان یک روان‌پزشک دست به قلم شود و کتاب «تی‌ام (ترانسندنتال مدیتیشن): دانش هوشیاری خلاق» را بنویسد. این اثر کلاسیک که در فضای فکری آن سال‌ها یک ساختارشکنی علمی به شمار می‌رفت، تلاش می‌کند تکنیک مدیتیشن متعالی یا همان TM را که توسط ماهاریشی ماهش یوگی فرموله‌بندی شده بود، از زیر سایه‌ی تفکرات صرفا مذهبی یا عرفانی خارج کند و آن را روی میز آزمایشگاه‌های روان‌پزشکی و فیزیولوژی بگذارد. بلومفیلد با تکیه بر دانش پزشکی خود نشان می‌دهد که ذهن انسان امروزی چطور در محاصره‌ی تنش‌های مداوم، اخبار، نگرانی‌های اقتصادی و پردازش بی‌وقفه‌ی اطلاعات قرار گرفته است و چرا سازوکارهای دفاعی بدن دیگر برای مقابله با این استرس مزمن کافی نیستند. او با زبانی ساده، سرراست و بدون تکلف‌های فیلسوفانه، این کتاب را نه به عنوان یک بیانیه‌ی معنوی، بلکه در قالب یک دفترچه‌ی راهنمای کاربردی برای بازسازی سیستم عصبی انسان مدرن معرفی می‌کند تا مخاطب متوجه شود چطور روزی دو بار تمرین بیست‌دقیقه‌ای می‌تواند کیفیت زیست روزمره‌اش را دگرگون کند.
هسته‌ی اصلی کتاب بر تغییرات بیولوژیک و ملموسی تمرکز دارد که در زمان ورود به وضعیت «بیدارخوابی آرام» در بدن رخ می‌دهد. نویسنده با مرور داده‌های بالینی و آزمایشگاهی اثبات می‌کند که تکرار یک مانترا یا صوت مشخص در روش تی‌ام، شبیه به یک کاتالیزور عمل می‌کند که ذهن را بدون تلاش ماهیچه‌ای یا تمرکز شدید، به لایه‌های زیرین و ساکت‌تر خود هدایت خواهد کرد. در این وضعیت بر خلاف خواب معمولی، فرد کاملا هوشیار است اما سوخت‌وساز بدن به شدت افت می‌کند، ضربان قلب و فشار خون به تعادل می‌رسند و ترشح هورمون‌های مخربی مانند کورتیزول متوقف می‌شود. بلومفیلد با تکیه بر گزارش‌های بالینی بیماران خود و حتی تجربیات افراد مشهور، این فرآیند را به یک خانه‌تکانی بیوشیمیایی تشبیه می‌کند که در آن گره‌های عصبی ناشی از خستگی‌های کهنه گشوده می‌شوند. این بخش از کتاب به خوبی روشن می‌کند که چطور فروکش کردن تلاطم‌های ذهنی مستقیما با بهبود اختلالات خواب، کاهش اضطراب‌های فراگیر و درمان افسردگی‌های خفیف ارتباط دارد و این کار را بدون نیاز به تغییر در سبک زندگی، رژیم‌های غذایی خاص یا پذیرش یک ایدئولوژی جدید انجام می‌دهد.
بلومفیلد همچنین توضیح می‌دهد که هوشیاری خلاق پدیده‌ای عجیب یا ماورایی نیست، بلکه همان ظرفیت دست‌نخورده، پویا و زاینده‌ای است که در پس ذهن هر انسانی وجود دارد اما زیر آوار افکار تکراری و ترس‌های روزمره مدفون شده است. وقتی ذهن از تحلیل‌های فرساینده دست می‌کشد و به پایداری می‌رسد، دسترسی به این منبع انرژی آزاد می‌شود که نتیجه‌ی عینی آن در زندگی بیداری، افزایش خلاقیت، بالا رفتن قدرت تصمیم‌گیری و بهبود چشمگیر روابط بین‌فردی به دلیل کاهش اصطکاک‌های درونی است.