1. خانه
  2. /
  3. کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

نویسنده: آین رند
3.75 از 2 رأی

کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

Capitalism, the unknown ideal
٪15
750000
637500
معرفی کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

پایه های سرمایه داری که عامل فروپاشی دنیای مدرن است، درهم شکسته است. در کتاب «کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته» نگاهی چالش برانگیز به جامعه مدرن توسط یکی از تحریک آمیزترین روشنفکران در صحنه آمریکا است.

این نسخه شامل دو مقاله از آین رند است که در نسخه گالینگور نیامده است: «تخریب اجماع» که دیدگاه‌های عینیت‌گرایان را در مورد ویتنام و پیش‌نویس ارائه می‌کند. و «مرثیه برای انسان»، پاسخی به بخشنامه پاپی Progresso Populorum.

این کتاب جایی است که آین رند سرمایه داری را با سیستم های حکومتی کنونی مقایسه می کند. او در آن به خوبی کارکرد همه چیز از سرمایه داری گرفته تا هر نظام مداخله گرایانه و کمونیسم را توضیح می دهد.

آین رند متولد 2 فوریه 1905 اولین رمان خود را به نام ما زنده ها در سال 1936 منتشر کرد. فلسفه منحصر به فرد رند، عینیت گرایی، مخاطبان جهانی را شگفت زده کرده است. مبانی فلسفه او در سه کتاب غیرداستانی، مقدمه ای بر معرفت شناسی عینی گرا، فضایل خودخواهی و سرمایه داری: آرمان ناشناخته بیان شده است.

درباره آین رند
درباره آین رند
آین رند با نام کامل آلیسا زینوفیونا روزنبام، زاده ی ۲ فوریه ۱۹۰۵ در روسیه و درگذشته ی ۶ مارس ۱۹۸۲ در آمریکا، رمان نویس، فیلسوف، نمایشنامه نویس و فیلمنامه نویس روسی-آمریکایی بود. رمان های پرفروش آین رند، سرچشمه و اطلس شورید، و نقش او در ایجاد و پیشبرد نظام فلسفی که خود آن را «عینیت گرایی» (آبژکتویسم) نام داده بود، بیشترین نقش را در به شهرت رسیدن وی داشته اند.او در یک خانواده ی بورژوای یهودی روس که در سن پترزبورگ زندگی می کردند به دنیا آمد. او بزرگترین دختر از سه دختر زینووی زاخاریویچ روزنبائوم و همسرش آنا بوریسوونا بود که یهودیانی نه چندان مقید بودند. رند که نسبت به هنرهای آزاد اشتیاق داشت، بعدتر گفت که مدرسه را چالش گر نیافته و از سن هشت سالگی شروع به نوشتن نمایشنامه و از سن ده سالگی شروع به نوشتن رمان کرد. بهترین دوست او در دبیرستان معتبر استونینا الگا، خواهر کوچکتر ولادیمیر ناباکوف بود. این دو دختر به سیاست علاقه ی وافری داشته و در عمارت ناباکوف به بحث می پرداختند: ناباکوف از سلطنت مشروطه و رند از ایده آل های جمهوری خواهانه دفاع می کرد.
نکوداشت های کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

یکی از انقلابی ترین و قدرتمندترین آثاری که در مورد سرمایه داری و سیاست منتشر شده است

Barron’s magazine
قسمت هایی از کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته

رویکرد ما را به بهترین نحو می‏توان در عبارتی که من در نخستین شماره‏ی روزنامه‏ ی ابژکتیویست (ژانویه‏ ی 1962) به کار بردم خلاصه کرد: «ابژکتیویسم جنبشی فلسفی است؛ چون سیاست شاخه‏ ای از فلسفه است، ابژکتیویسم از برخی اصول سیاسی- به خصوص اصول کاپیتالیسم لسه فر- به عنوان نتایج و کاربرد علمی و نهایی اصول بنیادی فلسفی خود حمایت می‏کند. ابژکتیویسم سیاست را هدفی مجزا یا مقدماتی یعنی هدفی که بتوان بیرون از زمینه‏ ی ایدئولوژیکی وسیع‏تری بدان دست یافت، تلقی نمی‏کند.» سیاست بر سه نظم فلسفی دیگر استوار است: متافیزیک، معرفت‏شناسی و اخلاق- بر نظریه‏ای در باب سرشت انسانی و رابطه‏ ی انسان با وجود. تنها بر چنین پایه‏ ای است که ما می‏توانیم نظریه‏ ی سیاسی منسجمی بنا کنیم و در عمل به آن برسیم... ابژکتیویست‏ها «محافظه‏کار» نیستند. ما در مورد کاپیتالیسم رادیکال هستیم؛ ما برای آن مبنای فلسفی مبارزه می‏کنیم که کاپیتالیسم فاقد آن است و بدون آن محکوم به فناست.» من می‏خواهم تأکید کنم که توجه ما در وهله‏ ی نخست معطوف به سیاست یا اقتصاد نیست، بلکه معطوف به «سرشت انسانی و رابطه‏ ی انسان با وجود» است - و ما از آن روی از کاپیتالیسم حمایت می‏کنیم که تنها نظامی است که برای زندگی موجودی عقلانی طراحی شده است. در این رابطه، میان رویکرد ما و مدافعان کلاسیک کاپیتالیسم و طرفداران مدرن آن تفاوتی بنیادی وجود دارد. آن‏ها- به دلیل قصور اخلاقی- با استثناهایی اندک مسئول نابودی کاپیتالیسم هستند. قصور اخلاقی عبارت‏ بوده است از ناتوانی یا عدم تمایل آن‏ها برای نبرد در جایی که باید مبارزه کرد: یعنی مبادی اخلاقی-فلسفی.

نظر کاربران در مورد "کتاب کاپیتالیسم: آرمان ناشناخته"
1 نظر تا این لحظه ثبت شده است

این کتاب، از مجموعه مقالات آین رند و همفکران او پیرامون یکی از مهم‌ترین سوال‌های اواسط قرن بیستم هست. کاپیتالیسم چیست و چرا تا این حد نگرش‌های منفی نسبت به آن وجود دارد؟ آین رند، تحت تاثیر اندیشه‌های ارسطو، فلسفه مادی گرایی (Objectivism) را به عنوان نهاد اندیشه خویش برگزید. مشکل رند فقدان منطق یا نسبی‌گرایی نیست. مشکل او اعتماد بیش از حد به بسته بودن منطقی است. او منطق را برای تولید اخلاق و سیاست کافی می‌داند. این همان جایی است که کانت، هگل و ویتگنشتاین به آن اعتراض می‌کردند. با اینکه رند خرد را تنها شیوه کسب دانش می‌دانست و با دین و ایمان مخالف بود، اما در نگارش اندیشه‌های خویش از نوعی متافیزیک اخلاقی برای حق بودن فردگرایی و مالکیت فردی استفاده می‌کرد (هر چند که خوانش رند از فلسفه ایدئالیسم آلمانی به شدت سست بوده و وی تنها به خوانش گزینشی اکتفا کرد و یکی از عوامل بزرگ کج فهمی‌های وی نسبت به مفهوم "خود" و "متافیزیک طبیعت" گردید). (این نظر شخصی هست) آین رند "1.چشم‌اندازگرایی را رد می‌کند 2. ارزش‌آفرینی را رد می‌کند 3. برخورد تراژیک را رد می‌کند 4. عدم قطعیت را رد می‌کند"، این‌ها برای نیچه اساسی هستند. او لحن نیچه را می‌خواست، نه فلسفه‌اش را. ولیکن با این کار مفهوم بنیاد شناخت اخلاق خویش را به چالش کشید، چراکه بدون یک نوع منطق نسبی که مورد پذیر جمع باشد، نمی‌توان به نتایج بنیادین رسید و همیشه یک نسبیت ناهمگون میان نهاد اولیه و پذیرش بنیادین وجود خواهد داشت. (این نگرش شخصی رند هست: او اعتقاد داشت که معرفت‌شناسی شاخه‌ای بنیادین از فلسفه است و دفاع از خرد را تنها جنبهٔ مهم فلسفهٔ خود می‌دانست و می‌گفت: "من در درجه اول، مدافع سرمایه نیستم بلکه مدافع خودپرستی هستم؛ و «در درجه اول» مدافع خودپرستی نیستم بلکه مدافع خِرَدَم. اگر کسی برتری خرد را بشناسد و به‌طور پیوسته اعمال کند مابقی در پی می‌آید."). پیشنهاد می‌کنم کتاب "سنجش خردناب/ نقد عقل محض" (نوشته ایمانوئل کانت) و برای درک مفهوم لیبرتارینسیم، کتاب "اخلاق آزادی" (نوشته مورای روتبارد) را مطالعه بفرمائید. پیروز باشید

1404/09/28 | توسطکورش
1
| |