شیخ عبدالفتاح ابوغده در سال ۱۹۱۷ میلادی، در سال‌های پایانی خلافت عثمانی، در شهر حلب متولد شد. او نزد بسیاری از عالمان بزرگ شام و مصر تلمذ کرد و در دانشگاه الازهر قاهره به تحصیل پرداخت. پس از سقوط خلافت، او به‌طور جدی وارد فعالیت‌های سیاسی شد. وی پس از مدتی تحمل حبسِ ناعادلانه، راهی تبعید در عربستان سعودی گردید. در دوران بعدی زندگی‌اش، او تمام همّت خود را مصروف مطالعه، تألیف و میراث علمی خویش ساخت. شماری از عالمان برجستهٔ معاصر از شاگردان او به شمار می‌روند. این شیخ بزرگوار در سال ۱۹۹۷ میلادی در ریاض دار فانی را وداع گفت و به سوی پروردگارش بازگشت.