آندره برتون

آندره برتون

آندره برتون، زاده ی ۱۸۹۶ و درگذشته ی ۱۹۶۶، شاعر، نویسنده، پیشگام و نظریه پرداز فراواقع گرا (سورئالیست) فرانسوی بود.
آندره برتون در تنشبره (نورماندی) فرانسه به دنیا آمد و دوران کودکی را در بریتانی گذراند. پدرش در گذشته پلیس بود و بعد کسب و کار کوچکی راه انداخت، مادرش نیز خیاط زنانه دوز بود. در کودکی به همراه خانواده به حومه ی پاریس نقل مکان کردند و آندره در آن جا به مدرسه رفت و با الهام از سمبولیست ها آغاز به سرودن شعر کرد. وی پس از اتمام دوره ی متوسطه تحصیل در رشته ی پزشکی را آغاز کرد.
برتون در سال ۱۹۲۱ با سیمون کان ازدواج کرد و ساکن آپارتمانی در خیابان فونتن شد. او تا آخر عمر در همین آپارتمان زندگی کرد. در سال ۱۹۲۴ برتون که از جنبش دادا جدا شده بود، جنبش فراواقع گرایی را بنیاد نهاد و بیانیه ی فراواقع گرایی را منتشر کرد. این جنبش که ویژگی عمده اش توجه به رویا و فعالیت خودبه خودی ذهن بود، توجه افراد زیادی را جلب می کند. کسانی چون لویی آراگون و پل الوار (نزدیک ترین دوستان برتون)، روبر دسنوس، ماکس ارنست، آنتونن آرتو، ژاک پرهرو، ایو تانگی، بنجامین پره، ریمون کنو، میشل لیریس، آندره ماسون و من ری اعضای اولیه ی آن هستند. برتون در سال ۱۹۲۶ با نادیا آشنا شد، او را می توان الهام بخش معروفترین آثار شاعر دانست. در همان سال به هوای تأثیر نهادن بر فضای اجتماعی و سیاسی، رابطه ای پرتلاطم با حزب کمونیست را آغاز کرد و برای مدتی کوتاه، در سال ۱۹۲۷ به آن حزب ملحق شد.
برتون در سال ۱۹۴۶ با همسرش به فرانسه بازگشت و کوشید دیگر بار با دوستان گذشته اش پیوند برقرار کند، اما بسیاری از آنان گرفتار وابستگی هایی متضاد (از جمله به استالینیسم، مثل آراگون و الوار) بودند و به این ترتیب در اوایل دهه ی ۱۹۵۰ تنها شماری اندک از فراواقع گرایان پیش از جنگ همچنان در گروه باقی مانده بودند.
در سال ۱۹۵۱ «ماجرای کاروژ» که بسیاری فراواقع گرایان بر جامانده را از گروه دور کرد، سبب جدایی بیشتر برتون از هم نسلان خود شد. در سال ۱۹۵۲ متن گفتگوهای برتون با آندره پارینو به صورت رادیویی پخش و منتشر شد. در این ایام همکاری کوتاه مدتی میان فراواقع گرایان با آنارشیست ها اتفاق افتاد و آخرین کتاب برتون به نام کلید دشت ها نیز منتشر شد.
آندره برتون سرانجام در ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۶ در پاریس چشم از جهان فرو بست.

کتاب های آندره برتون

بیشتر بخوانید

سورئالیسم: دنیای دیوانگان

سورئالیسم را بیشتر با هنرهای تجسمی می شناسند اما در واقع، این جنبش نه تنها در هنرهای تجسمی، بلکه در ادبیات ریشه دارد.