کتاب «هنر معاصر هند» به قلم نویسندگان، بالراج کاننا و عزیز کورتا، روایتی فشرده از شکلگیری هنر مدرن در هند است. موضوع اصلی کتاب، بررسی مسیری است که هنر هند از اواخر دوران استعمار تا پایان قرن بیستم پیموده است. نویسندگان معتقدند استقلال هند تنها یک رویداد سیاسی نبود، بلکه فضایی تازه برای خلاقیت هنری پدید آورد. پس از ۱۹۴۷، هنرمندان هندی با پرسشی بنیادین روبهرو شدند: چگونه میتوان هنری خلق کرد که هم مدرن باشد و هم ریشه در فرهنگ و میراث هند داشته باشد؟ همین امر باعث شده است که هنر معاصر هند پویا باشد و توجهات جهانی قابل توجهی را به خود جلب کند. در واقع، نویسندگان بحث میکنند که شکلگیری هنر مدرن هند با تحولات سیاسی، جنبش استقلال، رشد شهرنشینی و مواجهه با هنر غربی ارتباطی تنگاتنگ داشته است. کتاب از رنسانس فرهنگی بنگال آغاز میکند، به نقش شخصیتهایی چون رابیندرانات تاگور و آمریتا شیر گیل میپردازد و سپس مسیر ظهور نسلهای بعدی هنرمندان را دنبال میکند. ذیل بررسی این مباحث تاریخی، آثار هنرمندان مختلف دوران معاصر هند نیز، به صورت رنگی، در کتاب قرار گرفته است. با این حال، اهمیت کتاب تنها در معرفی هنرمندان نیست، بلکه در ارائهی تصویری کلی از یک دگرگونی فرهنگی است. خواننده درمییابد که هنر مدرن هند چگونه در فاصلهی چند دهه از یک جریان نسبتا محدود در دوران استعمار، به یکی از پویاترین عرصههای هنری جهان تبدیل شد. نویسندگان این تحول را نوعی رنسانس هنری میدانند که ریشه در آزادی پس از استقلال هند و بازتعریف هویت فرهنگی دارد. در مجموع، اثر حاضر برای کسانی که به تاریخ هنر، خارج از سنت اروپایی علاقه دارند، بسیار ارزشمند است. این اثر نشان میدهد که مدرنیسم هنری پدیدهای صرفا غربی نبوده و در جوامعی چون هند نیز مسیرهای خاص خود را طی کرده است. مطالعهی آن فرصتی فراهم میکند تا هنر مدرن را نه از منظر پاریس و لندن، بلکه از چشمانداز دهلی، بمبئی و کلکته ببینیم؛ جایی که هنرمندان در جستوجوی زبانی تازه بودند تا بتوانند هم با جهان مدرن سخن بگویند و هم پیوند خود را با گذشتهی خودشان حفظ کنند.