کتاب درخت ها رفته بودند

«درخت‌ها رفته بودند» برگزیده‌ی یادداشت‌های وبلاگی محمد معینی است که در وبلاگ او به نام «راز سر به مهر» منتشر شده‌اند. این کتاب برگزیده‌ یادداشت‌های وبلاگی این خبرنگار از سال 82 تا انتهای سال ۹۱ از میان بیش از ۳ هزار پست وبلاگی است. جمال رحمتی مقدمه‌ای بر این کتاب نوشته‌ است.
محمد معینی به عنوان خبرنگار از میانه‌ی سال ۷۷ در هفته‌نامه محلی «پیام زنجان» یادداشت و گزارش و تحلیل‌های خبری و سیاسی و اجتماعی می‌نوشت. او می‌گوید: «اوایل دی ماه سال ۸۲ که حدود یک سال و نیمی می‌شد که اولین وبلاگ‌های فارسی شروع به کار کرده بودند، من به آن پیوستم. در آن برهه ۵ سالی بود که یادداشت‌نویسی را به‌طور مرتب در پیام زنجان شروع کرده و ادامه داده بودم، لذا در هنگام ورود به دنیای وبلاگ فارسی سرعت اولیه‌ی من به اعتبار سابقه‌ی یادداشت‌های هفتگی‌ام در پیام زنجان، صفر نبود. برای اسم وبلاگ هم تفال به دیوان حافظ زدیم که آمد: ترسم که اشک در غم ما پرده در شود؛ وین راز سر به مهر به عالم سمر شود و اسم وبلاگ شد: راز سر به مهر.»
وبلاگ راز سر به مهر در فروردین سال ۹۰ یکی از وبلاگ‌های برگزیده دویچه وله (آلمان) به زبان فارسی شده است و همزمان نامزد جایزه‌ی «گزارشگران بدون مرز». «درخت‌ها رفته بودند» شامل حدود صد یادداشت برگزیده است که از احوالات شخصی و خاطره‌بازی نویسنده تا تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی در آن گنجانده شده است. این کتاب به نوعی گزارشی است از روزگار هشت ساله‌ی ریاست جمهوری احمدی نژاد، مرور برخی رویدادهای مهم تاریخی و همچنین یادداشت‌هایی از سر نگرانی از وضعیت محیط‌زیست که نام کتاب هم نشانی از این نگرانی را بازتاب می‌دهد. نویسنده معتقد است که به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم؛ آن طور که به کار تحلیل حال حاضر هم بیاید. نویسنده در باره‌ی ملاک انتخاب یادداشت‌ها می‌گوید: «من فقط یادداشت‌هایی را برای این کتاب برگزیده‌ام که هنوز هم می‌پسندم‌شان. خوانندگان قدیمی وبلاگ من می‌دانند که اساسا به ساده‌نویسی و صراحت و صداقت، گفته و ناگفته، مشتاقم. سعی می‌کنم ساده‌نویس، صریح و صادق باشم. هر یادداشتی که بیشتر به این سه گوهر آراسته باشد دوست‌داشتنی‌تر خواهد بود.»
«درخت‌ها رفته بودند» در قالب یادداشت‌هایی وبلاگی اوضاع و احوال روزگاری نه چندان دور را روایت می‌کند که می‌تواند برای خوانندگان ناداستان جذاب و خواندنی باشد.