کتاب آنفولانزای بزرگ

کتاب «آنفولانزای بزرگ» نوشته‌ی جان ام. بری روایتی جامع و مستند از همه‌گیری آنفلوانزای ۱۹۱۸ است؛ همه‌گیری‌ای که بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ میان ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان به کام مرگ کشاند و به‌عنوان یکی از مرگبارترین رویدادهای تاریخ شناخته می‌شود. نویسنده در این اثر نه‌تنها سیر گسترش بیماری را روایت می‌کند، بلکه تحولی که در علم پزشکی، ساختارهای اجتماعی و سیاست‌گذاری عمومی در پی این بحران به‌وجود آمد را با دقت بررسی می‌کند. این کتاب پس از شیوع کووید-۱۹ دوباره به یکی از مهم‌ترین و پرفروش‌ترین منابع تاریخی-علمی تبدیل شد.
نویسنده توضیح می‌دهد که چگونه پزشکی در این دوره از یک حرفه‌ی تجربی و پراشتباه به یک علم نظام‌مند تبدیل شد. نقش مراکز پژوهشی پیشرو مانند موسسه‌ی راکفلر و دانشمندانی همچون ویلیام ولچ، اسوالد اوری و پل لوئیس در شکل‌گیری پزشکی مدرن از محورهای این بخش است. بری نشان می‌دهد که جامعه‌ی علمی آن زمان به‌دلیل فقدان ابزارهای مناسب برای مطالعه‌ی ویروس‌ها با چه محدودیت‌هایی روبه‌رو بود و چگونه همین کمبودها روند شناسایی بیماری را دشوارتر کرد.
بدنه‌ی اصلی کتاب به ظهور و گسترش ویروس آنفلوانزای اسپانیایی می‌پردازد. نویسنده با تکیه بر اسناد نظامی و پزشکی، نخستین نمونه‌های بیماری را در یک پادگان نظامی در کانزاس آمریکا ردیابی می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه جهش ویروس و شرایط پرجمعیت پایگاه‌های نظامی موجب سرعت بالای انتشار بیماری شد. او همچنین به موج دوم و مرگبار پاییز ۱۹۱۸ می‌پردازد؛ موجی که در آن بیمارستان‌ها کارکرد خود را از دست دادند، صدها هزار نفر طی چند روز جان باختند و بسیاری از شهرها با بحران در مدیریت اجساد روبه‌رو شدند.
بری به موارد گسترده‌ی سانسور اطلاعات، تلاش برای حفظ روحیه‌ی جنگی و انتشار اخبار نادرست اشاره می‌کند؛ اقداماتی که موجب شد مردم خطر بیماری را دیرتر جدی بگیرند. هم‌زمان، راهبردهای متفاوت شهرها در مقابله با همه‌گیری، مانند سیاست‌های سختگیرانه‌ی ماسک‌گذاری یا بی‌توجهی کامل، با جزئیات ارزیابی می‌شود. بری نشان می‌دهد که چگونه این بحران مسیر پژوهش پزشکی را تغییر داد و به بنیان‌گذاری ویروس‌شناسی مدرن انجامید.