انسانها مثل هوای دموبازدم ما زودگذر هستن و فعالیتهای روزمرهی زندگی چیزی نیستن جز سایهای گذرا و درعینحال پویا. همیشه مجذوب این کلمات بودم، اما فقط بعداز مرگم و تبدیلشدن به چیزی که میبینی، معنای واقعی کلمات رو فهمیدم. آره، ما انسانها آهی بیش نیستیم و حالا که مردم، دیگه حتی سایه هم ندارم.
در این رمان، مرز میان اندیشه و رفتار، ذهن و بدن، و تخیل و واقعیت، مدام زیر سوال برده می شود.
در این مطلب می خواهیم با برخی از بزرگترین نویسندگان ژاپنی بیشتر آشنا شویم
در دست گرفتن جایزه نوبل ادبیات برای همه نویسندگان یک آرزو و رویا است. اما این رویا برای همه محقق نشد.
هاروکی موراکامی چهارده رمان و چندین داستان کوتاه دارد و بدون تردید می توان او را یکی از مشهورترین نویسنده های معاصر جهان در نظر گرفت.
من خیییلی این کتابو دوست داشتم، در حین خوندنش انگار که یاد میگیری چطور در سکون و سکوت ذهنی زندگی کنی، برای زندگی امروز ما که هرروز به واسطه سهولت ارتباطات از کلی کانال مختلف کلی دیتا میگیریم و با ادمای مختلفی انلاین ارتباط داریم و این باعث میشه ذهنمون در لحظه خیلی تند کار کنه و به کلی چیز فکر کنه که در نهایت نمیدونم اصن چنددرصدش به درد زندگیمون میخوره؟ دنیای این کتاب مث یه تلنگره، تلنگری برای مکث، سکون، سکوت ذهنی، با اینکه تعداد صفحات کم نبود دوست نداشتم اون قسمتای زندگی خارج از دیوارهاش صفحات تموم بشن...
درود، من به تازگی کتاب رو تهیه کردم و لازم دونستم یکسری توضیحات راجع بهش بدم، چون بین خرید ترجمه قدیمیتر (نیماژ) و ترجمه جدید که گمان میکنم مهر ۴۰۴ وارد بازار شد واقعا شک داشتم که کدوم بهتره و چیزی که واقعا باعث مکدر شدن احوالم موقع خرید بود، تفاوت قیمت چاپ اول این کتاب از نشر چشمه با قیمت ۵۵۰ تومان در مهر و قیمت ۷۳۰ تومان در دی ماه در شماره چاپ سوم بود؛ ظاهرا انسان در خرید کتاب حتی قسطی در ایران باید بترسه از اینکه نکنه ماه بعد نتونه همینم بخره... متاسفم که طولانی شد اما این گلایه رو باااید میکردم قاعدتا از این نظر نشر نیمار بهتر عمل کرده. اما در مورد ترجمه باید بگم من کتاب دیگهای از موراکامی با ترجمه آقای حقیقت خونده بودم و واقعا دوسش داشتم، شاید از نظر دوستان دلیل کافی نباشه، اما من از سطح ادبیات فارسی و انتقال مفهوم و ایجاد کشش در ترجمه ایشون خوشم میاد، ایراداتی هم داره اما چون چاپهای اوله طبیعی هست. از نظر سانسور به طور کلی کتابهای موراکامی در قوانین ایران شامل سانسور میشه، و همیشه هم سانسور شده، گاهی مترجم با تسلط کافی و در لفافه نگه داشتن و انتقال با ابهام تسلط داره که بنظرم ترجمه آقای حقیقت خوب بود، (از این نظر آقای غبرایی هم بد ترجمه نمیکنن، حداقل کافکا در کرانه میشه گفت سانسور نداشت ولی داشت!)
نشر خوب رو خوندم و این نشر واقعا تضمین شده است. خود داستان هم به نظرم گیرا و دوست داشتنی بود. اگر جزئیات میپسندید، پیشنهاد میکنم
کسی ترجمه آقای امیر مهدی حقیقت رو بررسی کرده؟ چرا تعداد صفحات به نسبت ترجمه نشر نیماژ کمتره؟
دوستان فعلا من خود کتاب را نخواندم اما طبق تحقیقاتم درمورد ترجمه باید بگویم که: سعی کنید سمت ترجمهی آقای غبرایی از نشر نیلوفر نرید زیرا که اشتباهات ایشان در ترجمههایشان از آثار موراکامی بسیار است. عنوان "شهر و دیوارهای دمدمی" هم، معادل "The city and it's uncertain walls" تقریبا نامناسب است و بهترین معادل برگزیده شده برای این عنوان، "شهر و دیوارهای نامطمئنش" است. ترجمهی خانم بهرامینژاد از نشر خوب هم، ترجمهی خوبیست اما نه از زبان مستقیم، بلکه از ترجمهی انگلیسی این کتاب برگردانده شده است. اما فعلا ترجمهی آقای دیانتی از نشر نیماژ تنها ترجمهی پارسی از این اثر است که به صورت مستقیم از زبان ژاپنی برگردانده شده است به پارسی و هم خوب است و هم سانسورها به حد. به عقیدهی بنده بهترین گزینه نشر نیماژ و ترجمهی آقای دیانتی است.
ترجمهی میلکان رو کسی خونده؟ خوبه؟
من صفحه ۳۴۷ کتاب هستم و کنجکاو شدم بیام بیینم چی نوشتن و باقی نظرشون چیه! من دومین کتاب از اقای موراکامی هست که میخونم و قبلی سوکورو تازاکی بی رنگ خوندم که بینهایت دوست داشتم این کتاب هم کشش داستانی خوبی داشته و واقعا یه جاهایی ادم مرز بین واقعیت هارو قاطی میکنه! نمیدونم تهش چی میشه ولی من این ۳۴۷ صفحه رو تو یه روز خوندم و تا اینجا نتونستم حدس بزنم چی میشه واقعا! خیلی منو کشونده درون خودش و درگیر کرده! من ادم خیلی ماهری نیستم که برای ترجمه نظر بدم یا حتی اینکه بگم زیاد ازین نویسنده خوندم و بخوام مقایسه کنم اما ترجمه روون و خوبی داره ادم قفلی نمیزنه و من جمله بندی و توصیفات و کلا داستانش رو خیلی دوست دارم🙏✌️💗
سلام خسته نباشید با کدام ترجمه خواندید؟
ایران کتاب فقط کاغذ بالکی ارسال میکنه؟
من ترجمه نیماژ،میلکان و خوب با هم مقایسه کردم، چه از نظر ترجمه و چه از نظر حذفیات ، میشه گفت نشر خوب از بقیه خیلی بهتره. راجب خود کتاب هم بگم نمیشه گفت شاهکاره اما قطعا ارزش خوندن رو داره بخصوص برای علاقه مندان این نویسنده
خوب حالا رفقایی که خوندن بیان بگن کدوم ترجمه خوبه ؟
آقای موراکامی با نوشتن این کتاب لطف بزرگی به زندگی من کرد.
اثری اعجاب انگیز از نویسنده ای خارق العاده !
نشر نیماژ و این طرح جلدهای بی خودش اخه چیه این طرح جلد ? نوشتههای درشت روی تصویر محو نویسنده خیلی زشت و ناموزونه این طرح جلدها که برای خیلی از کتابهای دیگه اش هم طراحی میکنه ..البته اگه بشه اسمشو طراحی گذاشت
کتاب حکم برادر ناتنی سرزمین عجایب بی رحم و ته دنیا رو داشت
برای من ترجمه کتاب یکی از روانترین تجربه هام از ترجمه هایی بود که تا حالا از موراکامی خوندم. به علاوه خیلی خوب جاهایی که مجبور به سانسور بودن رو به نظرم رسونده بودن.
کدوم نشر رو خوندین؟
در نگارش ادبیات فارسی تواتر اضافات نوشته را ضعیف میکند و بهتر است مضاف الیه بقدری روشن و واضح باشد که نیاز به مضاف الیه دیگر نباشد . اما در نوشته اقای موراکامی به کرات این انر تکرار شده مثلا« زیر نور ضعیف دم غروب تابستان» از مترجم محترم میپرسم ایا این امر در ادبیات ژاپن از ارزش نوشته نمیکاهد؟ منظورم این است که ایا قاعده بد بودن تواتر اضافه فقط در ادبیات فارسی مذموم است؟
من چاپ چهارمشو حضوری خریدم جلد شومیز بود . و نمیدونم کلا چاپ چهارمش قراره با شومیز باشه یا خیر البته برای من فرقیم نداشت .
در سایت خود ناشر هر دو جلد سخت و شومیز هست و جلد شومیز ارزانتره
دیگه من مجبور بودم بخرم چون نمیدونستم آقای غبرایی اصلا ترجمه این کتابو در نظر گرفتن یا نه...ولی اگه ترجمه کردن، قطعا همون ترجمه رو بخرید
درود چاپ چهارم با جلد سخت ارائه میشه یا شومیز؟
صحافی کتاب خیلی ضعیفه نصف کتاب نرسیدم جلد کتاب جدا شد
با کتاب کشتی میگرفتی؟