کتاب دیباچه ای بر توسعه نیافتگی ایرانی

بسیاری از سوالات و دغدغه هایی که در زمینه کنش‌های اجتماعی در بستر روشنفکری و توسعه یافتگی کشور از گذشته تا به حال داریم رو میشه با این کتاب بهش پرداخت و از زاویه دید جدیدی به اون نگاه کرد . نقد بی طرفانه و تحلیل دو گفتمان مطرح روشنفکری در تاریخ ایران معاصر از جاذبه‌های این کتاب است و در نهایت یک دید عمیق به مخاطب میده و معنای واقعی روشنفکری رو میشه در این کتاب جستجو کرد .

موضوع جذابی داره کتاب و در فصل آخر نویسنده خیلی خوب هم دیدگاه‌های شریعتی و سروش رو نقد کرده و هم تونسته تحلیل جالبی ارائه بده و نقش فرهنگ ایرانی و روشنفکران ایران رو در عقب ماندگی ما تبیین کنه‌ بنظر من دیدگاه دکتر شریعتی رو از زاویه متفاوتی به بحث گذاشته