کتاب پسری در اتاق سفید

رمان «پسری در اتاق سفید» نوشته‌ی کارل اولسبرگ، نویسنده‌ی آلمانی و پژوهشگر حوزه‌ی هوش مصنوعی، در سال ۲۰۱۷ منتشر شده و یکی از رمان‌های شاخص نوجوانانه در ژانر علمی‌تخیلی و تریلر روان‌شناختی به شمار می‌آید. این اثر با تکیه بر دانش تخصصی نویسنده در زمینه‌ی فناوری‌های نوین، روایتی داستان‌محور اما دقیق از آینده‌ای نزدیک ارائه می‌دهد که در آن مرز میان انسان، ماشین و واقعیت به‌شدت مبهم شده است. کتاب از همان آغاز با فضایی مینیمال و رازآلود، خواننده را وارد جهانی می‌کند که در آن هویت فردی و معنای وجود انسان مورد پرسش قرار می‌گیرد.
رمان «پسری در اتاق سفید» که نامزد جایزه ادبیات نوجوانان آلمان نیز بوده، برای مخاطبانی مناسب است که به موضوعاتی مانند هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، هویت فردی و تاثیر فناوری بر انسان علاقه دارند. داستان حول محور نوجوانی به نام مانوئل شکل می‌گیرد که بدون هیچ خاطره‌ای در یک اتاق کاملا سفید و بسته به هوش می‌آید. این اتاق فاقد در و پنجره است، اما به شکل متضادی به فناوری‌های پیشرفته، اینترنت و ارتباط دیجیتال دسترسی دارد. مانوئل که پیش از این از بیماری لاعلاجی رنج می‌برده، اکنون با وضعیتی روبه‌روست که منطق معمول زندگی را به چالش می‌کشد. او از طریق ارتباط با افراد ناشناس در فضای مجازی و یک سیستم هوشمند، تلاش می‌کند بفهمد کجاست، چه بر سر بدن و ذهنش آمده و آیا آنچه تجربه می‌کند واقعیت است یا نوعی شبیه‌سازی پیشرفته. این جستجو ستون اصلی روایت را شکل می‌دهد؛ اما در لایه‌های عمیق‌تر، کتاب به موضوعاتی مانند حافظه، آگاهی، بازسازی ذهن و اخلاق فناوری می‌پردازد. اولسبرگ نشان می‌دهد که چگونه حذف یا دستکاری خاطرات می‌تواند هویت انسان را دگرگون کند و این پرسش را مطرح می‌کند که انسان بودن تا چه حد به بدن، ذهن یا داده‌ها وابسته است. همچنین نقش هوش مصنوعی، قدرت شرکت‌های فناورانه و امکان کنترل انسان از طریق سیستم‌های دیجیتال به شکلی تدریجی و غیرمستقیم بررسی می‌شود. روایت داستانی با پیچش‌های متعدد، خواننده را وادار می‌کند همزمان با مانوئل، درستی اطلاعات دریافتی و انگیزه‌های پشت پرده را زیر سوال ببرد.