نثر جالبی نداشت و نویسنده بین قلمبه نوشتن و محاورهای نوشتن سرگردان بود. دو سه صفحه بیشتر تحمل نکردم.
کتابی بینهایت عمیق و پر از واقعیاتی بینظیر و ظریف از سفر قهرمانی زنان.این دومین کتابی هست که از خانم افسانه احمدی خوانده ام و افسوس میخورم که چقدر دیر شناختمشان.دست مریزاد به شدت پیشنهاد میکنم