روزگاری جنگی در گرفت

مجموعه آثار 6
Once There Was a War

معرفی کتاب روزگاری جنگی در گرفت اثر جان اشتاین بک | ایران کتاب

کتاب روزگاری جنگی در گرفت، اثری نوشته ی جان اشتاین بک است که نخستین بار در سال 1958 به چاپ رسید. «آیا انگیزه ها، نگرش ها، ترس ها و بله، لذت های آن زمان را می شناسید؟ آیا آن ها را به خاطر می آورید؟» اشتاین بک این گونه مجموعه ی مأموریت ها و گزارش های خود برای روزنامه ی «نیویورک هرالد تریبون» در زمان اوج اتفاقات جنگ جهانی دوم را معرفی می کند. او با انگلستان شروع می کند و از رشادت های سربازان و بمباران های هوایی تراژیک سخن می گوید. اشتاین بک در کنار سربازان غذا می خورد، با آن ها صحبت می کرد و حتی در کنارشان می جنگید. احساس همدلی اشتاین بک نسبت به افراد عادی و غیرنظامی گیر افتاده در جنگ، در تمامی صفحات کتاب روزگاری جنگی در گرفت، کاملا به چشم می خورد. او در این کتاب موفق می شود تا جنبه های انسانی جنگی غیرانسانی را به زیبایی به تصویر بکشد.

کتاب روزگاری جنگی در گرفت


ویژگی های کتاب روزگاری جنگی در گرفت

جان اشتاین بک برنده جایزه نوبل ادبیات

مشخصات کتاب روزگاری جنگی در گرفت
انتشارات:نگاه
مترجم :
نویسنده :
نوع جلد :شومیز
قطع :پالتویی
شابک :978-600376336-4
تعداد صفحه :240
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :1958
سری چاپ :1
نکوداشت های کتاب روزگاری جنگی در گرفت
If you have forgotten what the war was like, Steinbeck will refresh your memory.
اگر از یاد برده اید که جنگ چگونه بود، اشتاین بک دوباره به یادتان خواهد آورد.
The Chicago Tribune

An unforgettable portrait of life in wartime.
تصویری فراموش نشدنی از زندگی در زمان جنگ.
Penguin Random House Penguin Random House

It vividly captured the human side of war.
این اثر، تصویری زنده از جنبه ی انسانی جنگ خلق کرد.
Amazon Amazon

بخش هایی از کتاب روزگاری جنگی در گرفت (لذت متن)
در این کشتی نمی توان با نفرات بعنوان یک فرد رفتار کرد. آن ها صرفا شماره هایی هستند که یک فضای عمودی و افقی به اندازه شش پا در سه پا در دوپا را اشغال می کنند. فضای زیادی را باید برای یک واحد فیزیکی اختصاص داد. آن ها موتورهایی هستند که برای جلوگیری از توقف می بایست بهشان سوخت رسانی کرد. می بایست مراقب محصول احتراق شان بود و آن را از میان برد. به هیچ وجه نمی توان با آن ها بمثابه فرد رفتار کرد. در روز دوم و سوم تاثیرات این روش نمایان می شود. صف منظم و بموقع تشکیل می شود، اما روز اول افتضاح است.

حالا افراد استراحت می کنند و هیچ جایی برای تحرک وجود ندارد. آن ها در طول این سفر قادر به انجام فعالیت های بدنی زیادی نیستند. پاهای زیادی وجود دارد. عمده خاطره ای که از یک کشتی نفربر در ذهن می ماند پاها هستند. یک نفر می تواند سر و دست هایش را به نحوی کنار بکشد اما چه خوابیده و چه نشسته، پاهایش مشکل ساز هستند. آن ها در هر سمتی پراکنده شده و در هرگوشه ای فرو رفته اند. از آن ها حفاظتی نمی شود زیرا عضوی از فرد هستند که احتمال آسیب دیدن شان حداقل است. برای حرکت می بایست در میان پاها قدم برداشت، و باید روی آن ها حرکت کرد.

تئاتر، تنها نهادی در جهان است که برای چهار هزار سال در حال مرگ بوده اما هیچ وقت تسلیم نشده است. برای زنده نگه داشتن آن، به افرادی سرسخت و متعهد نیاز است.