این کتاب سه بخش اصلی دارد. در بخش اول، دیدگاهها و استدلالهای مربوط به نقش سینما در فلسفه بهطور کلی ارزیابی میشود. در خلال این مباحث به نمونههایی خاص اشاره میشود، اما هدف نویسنده در بخش اول همچنان شرح و ایضاح برخی از مباحث کلیتری است که به واسطه ایده بنیادی سینما به مثابه فلسفه مطرح میشوند. در بخش دوم، نیتگرایی نسبی شرح داده میشود و از آن دفاع میشود؛ ابتدا با توضیح و دفاع از صول تفسیر نیتگرایانه. در بخش سوم، با تمرکز محض بر اینگمار برگمان، برای این رویکرد مصداق آورده میشود و برخی از فیلمها و اظهارات خاص او با تکیه بر مطالعات نویسنده در بایگانی برگمان در استکهلم، تا حدودی به تفصیل بررسی میشود.