مهر، میترا یا میثره از ایزدان باستانی آریایی یا هند و ایرانی پیش از روزگار زرتشت است که معنی عهد و پیمان و محبت و خورشید نیز میدهد که پس از ظهور زرتشت و رواج دین زرتشتی، یکی از ایزدان یا فرشتگان دین مزدیسنا گردید. دین مهرپرستی یا میتراییسم و دین مسیحیت همانندیهای بسیاری دارند؛ امروزه محققان معتقدند که مسیحیت فعلی غرب چارچوب اصلی خود را که به این دین پایداری و شکل بخشیده، به ادیان پیش از مسیحیت روم باستان از جمله میتراییسم، مدیون است؛ در قرون ابتدایی پس از میلاد مسیح، میتراییسم رقیب بسیار سرسخت مسیحیت بود؛ چراکه در آن زمان میترا تنها ناجی و نشاندهندة راه و آیین زندگی بهشمار میآمد. بیگمان، بهدلیل حضور موازی دو دین قدرتمند در یک زمان و در یک محدوده جغرافیایی، ۲۵ دسامبر روز تولد میترا، روز تولد مسیح شد و درست از همینجا نفوذ ایدههای میترایی بر مسیحیت آغاز شد. به غیر از آن، تولد مسیح از مادری باکره، مراسم غسل تعمید، جشن عروج، مراسم نان و شراب یا شام آخر و مراسم عشاء ربانی و گرامیداشت روز یکشنبه، دیدار سه مغ ایرانی با حضرت عیسی در بدو تولد آن حضرت، از جمله تأثیراتی است که دین میترایی بر مسیحیت گذاشته است. بیگمان این سوال در ذهن خواننده مطرح میشود که چرا خود این دین، یعنی میتراییسم نتوانست در امپراطوری روم و سپس در کل ملل مسیحی دوام آورد؟ که پاسخ آن گسترده و مطوّل است اما مهمترین دلیل آن، وجه مردانه و مراحل سرسخت دین میترایی بود که طی طریق در این دین را بسیار سخت مینمود اما شکل استحاله شده دین میترایی در قالب مسیحیت (علیرغم مبارزه و کتمان مسیحیان طی اعصار تاریخی دین مسیحی)، تا امروز باقی مانده و آثار آن مشهود است. این کتاب قصد دارد، در حد بضاعت مولفین، به این تأثیرات بپردازد. بهطور قطع نظرات کارشناسی خوانندگان محترم، راهگشای مولفین در ادامه راه خواهد بود.