در دنیایی که هر درگیری مسلحانه پیش از آنکه در میدان نبرد تعیین تکلیف شود، در صفحات خبری و فضای مجازی روایت میشود، این پرسش بنیادی است: روزنامهنگار چه مسئولیتی دارد؟ این کتاب به بررسی دو رویکرد متمایز در پوشش رسانهای درگیریها میپردازد: روزنامهنگاری جنگ، که بر خشونت، دراماتیکسازی و روایت برنده_بازنده تمرکز دارد، و روزنامهنگاری صلح، که ریشههای درگیری، صداهای پنهان و راههای برونرفت را در کانون توجه قرار میدهد. این دو رویکرد نهتنها شیوۀ گزارشگری را تعریف میکنند، بلکه بر افکار عمومی، تصمیمات سیاسی و حتی مسیر درگیریها تأثیر میگذارند. با تکیه بر نظریههای یوهان گالتونگ __بنیانگذار مفهوم روزنامهنگاری صلح__ و دیدگاههای جک لینچ و آنبل مکگلدریک، این کتاب نظریه را با تجربۀ میدانی درمیآمیزد. مطالعات موردی از غزه، اوکراین، سوریه و سودان نشان میدهند که انتخابهای تحریریه __از زاویۀ دوربین تا انتخاب منبع خبری__ چگونه میتوانند جنگ را طبیعی یا صلح را ممکن جلوه دهند. کتاب همچنین به چالشهای نوین روزنامهنگاری در عصر دیجیتال میپردازد: جنگ سایبری، اطلاعات نادرست، و فضای مجازی بهمثابۀ میدان نبردی موازی که قواعد آن هنوز در حال شکلگیری است. این کتاب برای دانشجویان روزنامهنگاری و ارتباطات، روزنامهنگاران میدانی و هر خوانندۀ کنجکاوی نوشته شده است که میخواهد بفهمد رسانهها چگونه جنگ را روایت میکنند __و این روایت چه بهایی دارد. رسانه نه آینۀ واقعیت، بلکه سازندۀ آن است.
عبدالرضا عالمیدکتر عبدالرضا عالمی دانشیارپژوهشی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه مالایا مالزی و محقق پست دکتری گروه علوم اجتماعی دانشگاه خوارزمی تهران مرکز بین المللی مطالعات صلح –IPSC می باشد.