سفرنامههای اروپاییان و گزارشهای تاریخی، منابعی گرانبها برای پژوهش در تاریخ و جغرافیای خلیج فارس هستند. این اسناد، با وجود محدودیتها و گاهی ابهامات، تصویری منحصر به فرد از شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی این منطقه در گذشته ارائه میدهند و برای درک عمیقتر تحولات آن ضروری میباشند. بررسی دقیق و مقایسهای این منابع میتواند به روشن شدن بسیاری از زوایای پنهان تاریخ خلیج فارس کمک کند.
کتاب «سفرنامه آبه کاره در ایران» که حاصل یکی از این مأموریتها در سالهای ۱۶۷۴ تا ۱۶۷۶ میلادی (۱۰۵۱ تا ۱۰۵۳ خورشیدی) است، از اهمیت ویژهای برخوردار است. آبه کاره در این سفر از کرانه شمالی خلیج فارس، استان فارس و سواحل ایران عبور کرده، مسیری که در آن دوره کمتر سیاحی از آن بازدید کرده است.
آبه دو دومینوس بارتلمه کاره دوچامون، سیاح و مأمور سیاسی دولت فرانسه، چندین بار در مأموریتهای سیاسی به ایران و هند سفر کرده است. اگرچه اطلاعات دقیقی از زندگی شخصی او در دست نیست، اما محتوای گزارشهایش حاکی از اختیارات فراوان او در طول سفرها، به ویژه برای جمعآوری اطلاعات نظامی و سیاسی است.
بارتلمی کاره، متولد ۱۶۳۶ و درگذشته پس از ۱۷۰۰، یک روحانی فرانسوی از قرن بزرگ بود که از طرف کولبر، در ارتباط با کمپانی هند شرقی، دو سفر به آسیا (۱۶۶۸ و ۱۶۷۴) انجام داد.