کتاب مقدمهای کوتاه بر روانشناسی زبان با تمرکز بر پیوند زبانشناسی و روانشناسی شناختی، سیر شکلگیری و تحول این حوزه را از رفتارگرایی و توصیفگرایی تا علوم شناختی و زبانشناسی زایشی و سپس رویکردهای واژگانگرا و مبتنیبر محدودیت روایت کرده است. فرناندا فررا در فصل نخست، رابطهی پرتنش و درعینحال ناگسستنی زبانشناسی و روانشناسی زبان را توضیح داده است: از نقد چامسکی بر رفتارگرایی و طرح نظریهی نحو، تا نظریهی گشتارها، فرضیهی پیچیدگی اشتقاقی، سرخوردگی روانشناسان زبان از تغییر مداوم نظریههای نحوی و سپس «رنسانس روانزبانشناختی» با نظریهی حاکمیت و مرجعگزینی و مفهوم «حرکت» و «خلا». در همین فصل، مثال کلاسیک جملهی مسیر باغ اسب که زمین خورد و تحلیل نحوی دقیق آن، نشان میدهد چگونه قواعد دستوری در ذهن ذخیره میشوند اما همیشه بهصورت آگاهانه در دسترس نیستند. کتاب مقدمهای کوتاه بر روانشناسی زبان در ۹ فصل اصلی تنظیم شده است: فصل ۱ «رابطه بین روانشناسی و زبانشناسی»، فصل ۲ «درک زبان»، فصل ۳ «تولید زبان»، فصل ۴ «مکالمه و گفتگو»، فصل ۵ «خواندن»، فصل ۶ «تفاوتهای فردی در پردازش زبان»، فصل ۷ «دوزبانه بودن»، فصل ۸ «روانزبانشناسی زبان اشاره و ژستها» و فصل ۹ «قدم بعدی چیست؟». پس از این فصلها، واژهنامههای فارسی-انگلیسی و انگلیسی-فارسی نیز آمده است. در فصلهای میانی، مباحثی مانند بازشناسی واژهها (انگارهی کوهورت، نقطهی انحصاری واژه، نقش بافت)، جملات مسیر باغ و بازتحلیل نحوی، درک بهمثابهی پیشبینی، انگارههای مسیر باغ و انگارههای مبتنیبر محدودیت موازی، نقش بسامد و واژگانگرایی، خطاهای گفتاری، آزمایشهای خواندن و شنیدن، مکانیسمهای مکالمه و طراحی مخاطب، خواندن در نظامهای نوشتاری مختلف، تفاوتهای فردی در حافظهی فعال و فراخنای خواندن، دوزبانگی و بحث مزیت یا عدم مزیت آن، و در نهایت زبان اشاره، ژستها و زبانشناسی رایانشی و پیکرهها بررسی شده است.
ماریا فرناندا فریرا، روانشناس شناختی است که به خاطر تحقیقات تجربیاش در روانشناسی زبان و پردازش زبان شناخته شده است. او استاد روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس است.