در عصر اینترنت، اثر هنری دیگر شیئی ثابت و پایانیافته نیست، بلکه سرآغاز گردش تصاویر است؛ تصاویری که در شبکههای جهانی اطلاعات، بازارها و بسترهای تولید و انتشار محتوا در گردشاند و این حرکت پیوسته به نوعی «ارز» بدل میشوند که معنا و قدرت را از نو تولید و توضیع میکند.
دیوید جازلیت، با بازخوانی نقادانه مفهوم «فقدان هاله» در اندیشهی والتر بنیامین، نشان میدهد هنرمندان معاصر با فاصلهگیری از منطق «تکاثر» و با پیکربندی دوبارهی تصاویر میکوشند امکان ظهور تجربههای جدید زیباییشناختی و صورتبندیهای نوین اثرگذاری اجتماعی و سیاسی را فراهم آورد.
دیوید جازلیت، مورخ هنر، منتقد و کریتور آمریکایی است که به واسطه پژوهشهایش در زمینه هنر مدرن و معاصر، نظریه رسانه و گردش تصویر شهرت دارد. او دارای کرسی استادی «آرتور کینگزلی پورتر» در رشته هنر، فیلم و مطالعات بصری در دانشگاه هاروارد است. جازلیت پیش از این در «مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهری نیویورک» (CUNY) به عنوان استاد ممتاز و در دانشگاه ییل به عنوان استاد صاحب کرسی «کارنگی» و مدیر گروه تاریخ هنر فعالیت داشته است. او فعالیت حرفهای خود را به عنوان کیوریتور در «موسسه هنر معاصر بوستون» آغاز کرد و از آن زمان تاکنون کتابهای متعددی تألیف کرده که بسیار مورد ارجاع قرار گرفتهاند.