نویسنده در کتاب پیش رو در رویکردی پژوهشی به دنبال بررسی فلسفه سیاست عدالت محور «جان رالز» (1921ـ2002م) و تشریح نقاط قوّت و ضعف آن است. در این مسیر ابتدا جایگاه فلسفه سیاسی رالز در تفکر سیاسی غرب تعیین و سپس به توضیح مبانی و زیرساخت های فکری او پرداخته شده است. در این مثال انسان شناسی فلسفی و نسبت گرایی معرفت شناختی به عنوان مهم ترین پیش فرض های نظریه رالز مورد مطالعه قرار گرفته است. در ادامه روش فلسفی رالز با تأمل در مباحث قرار دادگرایی، ساخت گرایی کانتی، انسجام گرایی و وظیفه گرایی تبیین و استدلالات او به شیوه ارسطویی ارائه شده است. در پایان نقدهای مطرح درباره رالز و فلسفه اش به نثر در آمده است. این نقدها از سوی جامعه گرایان، آزادی خواهان، سوسیالیست ها و چهره های بی طرف تنظیم شده است.