کتاب خودکشی و خودآزاری نوجوانان

‌سازی مفهومی به طرز فریبنده‌ای ساده است. به طور خلاصه، ذهن‌سازی به معنای تأمل در مورد حالات ذهنی در خود و دیگران است [۱]. ذهن‌سازی شبیه مفهومی به نام نظریه ذهن است، مانند نظریه یک فرد در مورد آنچه در ذهن کسی است. برای ارائه یک مثال عملی‌تر از آنچه منظور از این است، تصور کنید که دوستی برای دومین بار متوالی تماس می‌گیرد تا برنامه‌هایش را به طور ناگهانی لغو کند. ابتدا ممکن است فرض کنیم که آنها تصمیم گرفته‌اند که ما را دوست ندارند و اصلا نمی‌خواهند ما را ببینند. ممکن است متوجه شویم که به نظر می‌رسد استرس دارند. می‌توانیم در نظر بگیریم که آنها ممکن است هفته سختی را پشت سر گذاشته باشند و به یک شب مرخصی نیاز داشته باشند. شاید یک اورژانس پیش‌آمده باشد و آنها دیگر وقت بیرون رفتن نداشته باشند. این مثال منجر به دو مشاهده مهم می‌شود: اول، متوجه می‌شویم که در مورد نیات دقیق پشت این اقدامات مطمئن نیستیم. این موضع عدم قطعیت از ویژگی‌های ذهن‌سازی است. نکته مهم این است که ازآنجاکه ما نمی‌توانیم به طور قطعی از وضعیت ذهنی دیگری مطلع شویم، ذهن‌سازی یک فعالیت ذاتا تخیلی است. دوم، ذهنی‌سازی شامل نسبت‌دادن حالت‌های ذهنی عمدی بر اساس نشانه‌ها است. این بدان معناست که وقتی ذهنی‌سازی می‌کنیم، خودمختاری را تشخیص می‌دهیم. ما اذعان می‌کنیم که اعمال یک فرد را می‌توان باحالت درونی او توضیح داد. همان‌طور که خواهیم دید، پیچیدگی زیادی در نحوه مفهوم‌سازی ما از ذهنی‌سازی امروزی وجود دارد. اما ابتدا مهم است که بفهمیم درک فعلی ما چگونه به وجود آمده است.

این فصل موارد زیر را مورد بحث قرار خواهد داد:

۱. تاریخچه مختصری از اصطلاح ذهنی‌سازی

۲. درک چهار بعد ذهنی‌سازی

۳. توسعه ذهنی‌سازی معمولی

۴. اهمیت فرزندپروری و دلبستگی در ذهنی‌سازی

۵. توسعه ذهنی‌سازی غیرمعمول