کتاب خنده‌های غم‌انگیز

عنوانی که از همان اول دو حس مخالف را کنار هم می‌گذارد، معمولا قول چیزی را می‌دهد که نمی‌شود با یک کلمه توصیفش کرد. «خنده‌های غم‌انگیز» نوشته‌ی احمد خالد توفیق نویسنده‌ی مصری، از همین دست کتاب‌هاست. این اثر رمان نیست و داستان پیوسته‌ای هم ندارد؛ مجموعه مقاله‌های طنزی است که سراغ چیزهایی می‌رود که در زندگی هر روز از کنارشان رد می‌شویم. توفیق در ایران بیشتر با لقب «پدرخواننده‌ی ادبیات مصر» شناخته می‌شود.
هر مقاله‌ی این مجموعه یک موقعیت یا دغدغه‌ی اجتماعی را برمی‌دارد و با زبانی شیرین و نگاهی نکته‌سنج به آن می‌پردازد. نویسنده فقط دیگران را دست نمی‌اندازد و در چند مقاله ماجراهایی را که خودش تجربه کرده را نیز با لحن خودمانی و کمی خودشوخی روایت می‌کند. فضای کلی کتاب به شوخی‌های سرسری شبیه نیست؛ نوعی خنده‌ی اندیشیده است که اول لبخند می‌آورد و بعد شاید کمی خواننده را سر جایش نگه می‌دارد. مقاله‌ها کوتاه‌اند و مستقل از هم، پس می‌شود کتاب را از هر جا باز کرد و بدون دنبال‌کردن رشته‌ای طولانی خواند.
مترجم، عماد جعفری، این کتاب را در ادامه‌ی «قلقلک» می‌داند؛ مجموعه‌ی دیگری از توفیق که او هم ترجمه کرده است. به گفته‌ی او «خنده‌های غم‌انگیز» حتی جدی‌تر است و می‌خواهد با لطافتی معنادار لبخندی همراه با تفکر به خواننده هدیه بدهد. او اشاره می‌کند که غم این خنده‌ها فقط در یک حالت فعال می‌شود: وقتی خواننده به‌جای آن‌که از مفهوم‌هایشان برای زندگی پیش‌رو استفاده کند، دنبال نمونه‌هایشان در گذشته‌ی خودش و دیگران بگردد. در غیر این صورت، کتاب چیزی جز لبخند و لذت برای خواننده ندارد. عنوان عربی اثر، «ضحکات کئیبه‌ی»، همین احساس را پدید می‌آورد.