«فطرت»، عصاره همه معارف اسلامی است.چرا که با اتکاء به شناخت فطرت، تصویری الهی از آفرینش، دین، انسان، تربیت و تعالی حاصل میگردد و آدمی را بر جایگاه حقیقی خویش مینشاند و آنگاه میتوان بانگ برآورد که آدمی موجودی ذاتا الهی و دینمدار است و آن نیز به واسطه تعریف «فطرت مدارانه» از انسان است. بدیهی است که آدمی که در زمره سرمایهدارترین موجود عالم است، در میان سرمایههای ذاتی و درونی خویش، از سرمایه و ثروت الهی فطرت که همه موجودیت اوست، برخوردار است. ثروتی که باید اولا شناخته شود و ثانیا به کار آورده شود. ثروتی که متاسفانه آنچنان که باید و شاید و یا همه جانبه به شناخت آن و به کار آوری آن پرداخته نشده است. موضوعی که اثر حاضر به دنبال آن است تا گامی هر چند کوچک در مسیر شناخت آن و چگونگی پرورش و به کارآوری آن، بردارد. دکتر رحمت اله مرزوقی و سیروس حدادنیا در این کتاب فطرت را از دیدگاه اندیشمندان و متون اسلامی بررسی کرده و دلالتهای تربیتی فطرت را برشمرده است.