کتاب سفرنامه شیرین ناصر خسرو

«سفرنامه‌ی شیرین ناصرخسرو» با بازنویسی محمد شریعتی و تصویرگری ماهنی تذهیبی از مجموعه‌ی « ادبیات کهن» و برای گروه سنی نوجوان بالای 14 است. این مجموعه شامل گنجینه‌ی ارزشمند ادبیات ایران از روزگاران بسیار دور تا دوران معاصر است؛ از کارنامه اردشیر بابکان تا اشعار پروین اعتصامی... بازنویسی، ساده‌نویسی، برگردان به نثر و شرح و معنی لغات سخت از ویژگی‌های مهم کتاب‌های این مجموعه است.
«سفرنامه‌ی ناصر خسرو» یادداشت‌های نوشته شده‌‌ی ناصر خسرو قبادیانی و گزارشی از سفر هفت‌ساله‌ی او است. این سفر در ششم جمادی‌الثانی سال ۴۳۷ قمری از مرو آغاز می‌شود و در جمادی‌الثانی سال ۴۴۴ قمری با بازگشت به بلخ پایان می‌پذیرد. «ناصرخسرو قبادیانی» در سال ۳۹۴ هجری قمری، در قبادیان خراسان به دنیا آمد. زندگی او به سه دوره‌ی مهم تقسیم می‌شود. دوره‌ی اول، از تولد تا سن چهل و دو سالگی. دوره‌ی دوم، دوران سفر و جهانگردی هفت ساله‌اش و دوره‌ی سوم دوران پس از این سفر یعنی دوره‌ی مبارزه‌ی سیاسی و آوارگی او.
ناصر خسرو در طول سفرهایش به شهرها و کشورهایی چون مکه، مدینه، حلب، مصر، ایران، ارمنستان، سوریه و... تمام دیده‌ها و شنیده‌هایش را یادداشت می‌کند و بعد از بازگشت این سفرنامه را تالیف می‌کند. این سفرنامه برای شناخت اسلام نیمه‌ی اول قرن پنجم و آشنایی با مردم در شهرها و کشورهای مختلف و نیز مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بسیار مفید است. این کتاب، شرح سفرهای ناصرخسرو، از مکه تا بلخ، است که به شرح وضعیت جغرافیایی، حمل و نقل، کشاورزی و جمعیت و نیز معرفی عقاید مردم، حوادث تاریخی، و اشخاص سرشناس هر شهر می‌پردازد. ناصر خسرو در نگارش صاحب سبک است و اغلب با گفتن «من که ناصرم» به خودش اشاره می‌کند و از عملی خاص یا چیزی که در جایی دیده سخن می‌گوید. او با توصیف قصبات و شهرها با نثری نسبتأ ساده، اعتماد خواننده را جلب می‌کند. ناصر خسرو تلاش نمی‌کند با مهارت‌های لفظی و بیانی خواننده را تحت تأثیر قرار دهد، بلکه می‌کوشد با شرح دیدنی‌ها و عجایبی که طی سفر مشاهده کرده، او را تحت تأثیر قرار دهد. این کتاب نه تنها نمونه‌ای ارزنده از زبان شیرین و روان قرن پنجم هجری قمری است، بلکه حاوی دانش و اطلاعات اجتماعی تمدن بشری آن روز است. ناصر خسرو سرانجام در سال ۴۸۱ دار فانی را وداع گفت.
«سفرنامه‌ی شیرین ناصرخسرو» مخاطبان را به سفری شیرین به شهرهای مختلف در قرن پنجم می‌برد و آن‌ها را با مردم و حال و هوای شهرهای مختلف در آن دوره آشنا می‌کند.