«ادبیات فیلم؛ جایگاه سینما در علوم انسانی» نوشتهی ویلیام جینکز به بررسی همزمان و مطالعهی تطبیقی دو رسانهی هنری؛ ادبیات و فیلم میپردازد. با توجه به اینکه فیلم و ادبیات دو تجربهی متفاوت هستند، نویسنده بر وجوه مشترک ادبیات و فیلم داستانی تاکید میکند. او به دنبال دو هدف بوده است؛ هدف اول آشنا کردن خواننده با هنر فیلم است و هدف دوم تاکید بر این مسئله که شکل و محتوای ادبیات و فیلم داستانی تا چه حد به هم نزدیک هستند. جینکز معتقد است که بررسی همزمان این دو شکل هنری وابستهبههم به شناخت ما از فیلم و ادبیات غنای بیشتری میبخشد. مطالعهی فیلم نهتنها از ارزشهای ادبیات سنتی نمیکاهد؛ بلکه آنها را تقویت میکند و حتی به این ارزشها حیات تازه میبخشد و نیز این توانایی را دارد که ما را از قدرت تصویر و بیان غنی حرکات، آگاه کند. او مینویسد: «برای نگارنده، واضح است که بسیاری از روشهای تجزیهوتحلیل ادبی در مطالعه فیلم نیز به یکسان قابل استفادهاند.» فیلم علاوه بر جنبه بصری، روایت هم هست و بنابراین عناصر مشترکی با سایر وسایل بیان و به خصوص شکل ادبی مهمی چون رمان دارد. به همین دلیل بررسی همزمان و مطالعهی تطبیقی ادبیات و فیلم نکات مهمی را روشن میسازد. تاثیر و تاثر فیلم و ادبیات کاملا دوسویه است؛ به گونهای که فیلمهای معاصر اثر مستقیمی بر داستانسرایی معاصر داشتهاند. ویلیام جینکز کوشیده است بر وجوه مشترک ادبیات و فیلم داستانی تکیه کند تا خواننده را با هنر فیلم آشنا سازد و نشان دهد شکل و محتوای ادبیات و فیلم تا چه حد به هم نزدیک هستند. نویسنده نوشتن فیلمنامه را اولین مرحلهی آفرینش خلاقانهی فیلم و یکی از مراحل مهم فیلمسازی میداند. در این مرحله فکر تبلور مییابد و اگر فیلم روایی یا داستانی باشد، شخصیتها خلق میشوند و گفت و گوها شکل میگیرند. علاوه براین، فیلمنامه راهنمای مناسبی برای فهم بهتر و سهولت اجرای مراحل بعدی آفرینش فیلم بهویژه کارگردانی و تدوین است. کتاب علاوه بر مقدمه و واژهنامه شش فصل دارد: «کلمه و تصویر: زبان»، «دیدگاه: روایت چشم و دوربین»، «هنر تدوین: ساختار»، «آنچه به گوش میرسد: صدا»، «زبان تمثیلی: فیلم و ادبیات» و «روشهای تحلیل فیلم: انتقاد». «ادبیات فیلم؛ جایگاه سینما در علوم انسانی» به تحلیل و بررسی وجوه مشترک ادبیات و سینما میپردازد. کتابی مفید برای فیلمنامهنویسان و علاقمندان به ادبیات و سینما.