کتاب رآل پلیتیک انقلابی لنین و پاسخ به پسامارکسیسم

«رآل پلیتیک انقلابی لنین و پاسخ به پسامارکسیسم» مجموعه‌ای پژوهشی و انتقادی برآمده از مقالات اندیشمندان و نظریه‌پردازان مارکسیست معاصر از جمله گئورگ لوکاچ، جیمز پتراس، پاول بلانکو کابررا، اسکات تامس و بایرون کلارک است که با بررسی مجدد دستاوردهای فکری و سیاسی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، پاسخی ارتدکس، ماتریالیستی و استوار به امواج مسلط پسامارکسیسم و نظریه‌های پست‌مدرن در محافل دانشگاهی و جنبش‌های چپ ارائه می‌دهد. کتاب در طلیعه خود، با بازخوانی یک سده تحولات پس از انقلاب روسیه و نقش آن در شکست فاشیسم و گسترش جنبش‌های رهایی‌بخش، نشان می‌دهد که چگونه فروپاشی اتحاد شوروی در واپسین دهه سده بیستم، توهم سرمایه‌داری جهانی در اعلان پایان تاریخ را دامن زد؛ خوش‌خیالی کوتاه‌مدتی که با چیرگی افسارگسیخته نئولیبرالیسم، خصوصی‌سازی‌های گسترده، مالی‌سازی اقتصاد، مقررات‌زدایی و کالایی‌سازی بی‌امان خدمات اجتماعی توسط نهادهایی چون صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، نه تنها مناطق وسیعی از جهان را به فقر، ناامنی، آوارگی و جنگ‌های ویرانگر در بالکان و خاورمیانه کشاند و به زایش جریان‌های خشن ارتجاعی دامن زد، بلکه در دل کشورهای پیشرفته صنعتی نیز ساختارهای دولت رفاه و دستاوردهای تاریخی طبقه کارگر را نابود ساخت. در چنین بستری، نویسندگان اثر تبیین می‌کنند که سرمایه‌داری برای مهار خشم عمومی و خلع سلاح محرومان، کوشید تا از رهگذر ترویج نحله‌های به‌ظاهر نو، جوهره رهایی‌بخش اندیشه مارکسیستی را بزداید.
نقطه اصلی کتاب در بررسی کلاسیک گئورگ لوکاچ پیرامون انسجام اندیشه لنین متجلی می‌شود؛ جایی که لوکاچ سیاست واقع‌گرایانه انقلابی را نه عمل‌گرایی فرصت‌طلبانه، بلکه پیوند دیالکتیکی میان تئوری انقلابی و واقعیت‌های انضمامی میدان مبارزه می‌داند. در ادامه، جیمز پتراس با مداقه در ایدئولوژی پسامارکسیسم، پرده از سازوکارهای انحراف جنبش‌ها برمی‌دارد و اثبات می‌نماید که چگونه تقلیل تضاد کار و سرمایه به هویت‌های پراکنده، جایگزینی سازماندهی رزمنده کارگری با انجمن‌های غیردولتی وابسته به بنیادهای خیریه و اهداکنندگان خارجی، و دل‌بستن به نهادهای محلی سازشکار، کنش سیاسی را به امکان‌گرایی منفعلانه و پذیرش وضع موجود بدل ساخته است. اثر همچنین از خلال نقد کابررا بر تزهای اصلاح‌طلبانه سوسیالیسم قرن بیست‌ویکم، توهم تحقق دگرگونی بدون تشکیلات حزبی، کنار نهادن نبرد طبقاتی و جایگزین ساختن منازعات جغرافیایی شمال و جنوب با تضاد کار و سرمایه را به سنجش می‌کشد و با نقد ماتریالیستی بایرون کلارک بر نسبی‌گرایی پست‌مدرن و رسوایی ماجرای سوکال، پیامدهای زیان‌بار انکار واقعیت عینی طبقات را آشکار می‌سازد تا هم‌صدا با اسکات تامس یادآور شود که بدون تئوری انقلابی، جنبش انقلابی پایداری پدید نخواهد آمد.
در نهایت، این کتاب متنی پیش روی فعالان اجتماعی، کارگران و پژوهشگران علوم سیاسی می‌گذارد تا دریابند رهایی جامعه در شرایط بحران کنونی، نه در پناه بردن به بازی‌های زبانی و انفعال ناشی از هویت‌گرایی خرد، بلکه در بازگشت آگاهانه به اصول ماتریالیسم تاریخی، انضباط سازمانی، همبستگی طبقاتی و پیگیری مبارزه ضدامپریالیستی نهفته است؛ اثری که نشان می‌دهد راه پیش روی بشریت در کوران کشاکش‌های سده بیست‌ویکم، همچنان گزینش قاطعانه میان بربریت یا سوسیالیسم است.