کتاب می آیی عوض کنیم؟

«می‌آیی عوض کنیم؟»‌ کتاب داستانی تصویری مناسب بچه‌های ۳ تا ۵ سال است. داستان درباره‌ی امانت دادن است. درباره‌ی این‌که بچه‌ها به این درک برسند که می‌توانند اسباب‌بازی یا وسایلی را که دوست دارند به دوست‌شان امانت بدهند و متقابلا از آن‌ها وسایلی را امانت بگیرند. آن‌ها با خواندن این داستان تصویری زیبا، یاد می‌گیرند که می‌توانند دیگران را در دارایی‌های خود شریک کنند.
کتاب «می‌آیی عوض کنیم؟»‌ داستان بچه روباه بامزه و کوچولویی به نام فنگ است. فنگ عاشق جوراب زردرنگش است. او جورابش را از هر چیز دیگری در دنیا بیشتر دوست دارد. او عاشق جوراب نرم و زردرنگش است که فکر می‌کند بوی موز می‌دهد. اما وقتی قطار اسباب‌بازی قرمز رنگ فیلیپ را می‌بیند، از آن قطار هم خیلی خوشش می‌آید. ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود، او وقتی توپ آبی سایمون را می‌بیند، دلش آن توپ را هم می‌خواهد. ولی فیلیپ و سایمون هم قطار و توپ‌شان را دوست دارند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند...
بچه‌ها با خواندن داستان تصویری و آموزنده‌ی «می‌آیی عوض کنیم؟» یاد می‌گیرند که می‌توانند وسایلی را که خیلی دوست دارند، با دیگران شریک شوند، درست مثل فنگ. او حاضر می‌شود جوراب زرد دوست‌داشتنی‌ خودش را به فیلیپ بدهد و در مقابل، فیلیپ هم قطار اسباب‌بازی قرمزش را به او می‌دهد تا چند ساعتی با آن سرگرم باشد. خود فیلیپ هم با جوراب نرم و زرد و قشنگ فنگ سرگرم می‌شود. سایمون هم با توپ آبی رنگش وارد ماجرا می‌شود و به این ترتیب آن‌ها با مهربانی و هم‌دلی، اسباب‌بازی‌های‌شان را که خیلی دوست دارند، به هم قرض می‌دهند و اوقات قشنگی را برای هم رقم می‌زنند.
یکی از ویژگی بچه‌ها این است که خیلی‌وقت‌ها خود را تنها مالک وسایل و اسباب‌بازی‌های‌ خودشان می‌دانند و حاضر نیستند کسی به آن‌‌ها دست بزند یا به آن نزدیک بشود. حس هم‌دلی و دوستی و شریک‌شدن از حس‌های خوبی است که در معاشرت‌های اجتماعی لازم و ضروری است. بچه‌ها باید یاد بگیرند که می‌توانند مهربان باشند و وسایل‌شان را با هم به اشتراک بگذارند. خواندن کتاب‌های داستان تصویری و ساده در این زمینه، می‌تواند خیلی روی رفتار و نگاه کودکان تاثیر بگذارد. از کتاب‌های خوبی که در این زمینه نوشته و تصویرگری شده است، کتاب «می‌آیی عوض کنیم؟»‌ است.
فیونا روبرتون، نویسنده و تصویرگر کتاب «می‌آیی عوض کنیم؟»‌ با نوشتن این داستان تصویری زیبا، به بچه‌ها از مهربانی می‌گوید و از این‌که می‌توانند با گذشت و مهربانی، وسایل و اسباب‌بازی‌های خودشان را با هم به اشتراک بگذارند.