1. خانه
  2. /
  3. کتاب اسب های رام نشدنی

کتاب اسب های رام نشدنی

پیشنهاد ویژه
3 از 1 رأی

کتاب اسب های رام نشدنی

داستان های شاهنامه 7
The Untamable Horses
٪30
450000
315000
معرفی کتاب اسب های رام نشدنی
«اسب‌های رام‌نشدنی» جلد هفتم از مجموعه‌ی دو زبانه‌ی «داستان‌های شاهنامه» است که روایتگر روزگاری‌ست که تهمورث اولین اسب را رام می‌کند. این داستان را محمدرضا یوسفی بازآفرینی و علی خدایی تصویرگری کرده است. این کتاب مناسب کودکان گروه سنی (ب، ج، د) است. شاهنامه در سه بخش حماسی، اسطوره‌ای و تاریخی سروده شده است. در این مجموعه سعی شده است تا تمام بخش‌های این کتاب بزرگ برای کودکان روایت شود. این امر با همکاری گروهی از پیشکسوتان عرصه‌ی ادبیات کودک و تصویرگران برجسته فراهم شده است. بازآفرینی مجموعه حاضر برای ایجاد انگیزه در کودکان این مرز و بوم در راستای شاهنامه‌خوانی است. از این‌رو این مجموعه به صورت دو زبانه منتشر شده است تا کودکان دور از وطن نیز بتوانند از آن بهره برده و با فرهنگ سرزمین مادری‌شان آشنا شوند.
«اسب‌های رام‌نشدنی» روایت رخدادهایی است که طی آن تهمورث‌شاه اولین اسب را رام می‌کند و برای نخستین‌بار سپاهش با اسب به جنگ دیوان می‌رود. این کتاب سعی دارد با زبانی ساده یکی از مهم‌ترین داستان‌های شاهنامه یعنی ماجرای تهمورث‌شاه را برای کودکان روایت کند. «گله اسب‌های وحشی در دشت می‌گشتند و مشغول علف خوردن بودند. تهمورث‌شاه و همراهانش آرام آرام به آن‌ها نزدیک می‌شدند. همه، نیزه‌ها را بالا گرفته، آماده شکار بودند. صدای خرخر اولین اسب را شنیدند. همه به تهمورث‌شاه نگاه کردند تا او فرمان دهد و نیزه‌ها را پرتاب کنند. اما تهمورث‌شاه گفت: این اسب را زنده می‌خواهم نه مرده، نیزه‌ها را زمین بگذارید!»
تهمورث‌شاه سومین شاه ایران، پسر هوشنگ پیشدادی است. او یکی از بزرگترین شاهان جهان هست، چون خواندن و نوشتن را از دیوان یاد گرفت و به همه مردم نیز آن را آموخت. تهمورث‌شاه به مردم آموزش داد که از چارپایانی مانند اسب که خوب سواری می‌دهد یا شتر و استر و الاغ را که بار می‌تواند ببرد یا گاو و گاومیش را که با آن می‌توان زمین‌های کشاورزی را شخم زد، رام کنند. گوسفند و بز که شیر و پنیر و پشم دارند، برای‌شان از سبزی و کاه و جو خوراک فراهم کنند تا آنان گرسنه نمانند، باید برای آنان جای خوابیدن هم بسازند. پرندگان همگی در کوه و جنگل زندگی می‌کردند. شاه دستور داد از پرندگان کوهی باز و شاهین را آموزش بدهند. خروس و مرغ و ماکیان را بیاورند و آنان را نیز رام و خانگی کنند. تهمورث‌شاه پس از این‌که بر تخت شاهی نشست، آباد کردن کشور را آغاز کرد. نخستین کار او سامان‌دهی پوشش و رخت و جامه برای مردم بود. او دستور داد که در آغاز تابستان که هوا رو به گرمی می‌نهاد، پشم گوسفندان و موی بزان را بچیدند و آن‌ها را بریسند و رشته رشته کنند. سپس از این رشته‌های بافته شده همه‌گونه پوشش و جامه، فرش و زیرانداز و رو‌انداز برای مردم بسازند. شاه همچنین به مردم یاد داد که از رشته‌ها و تارهای بافته شده از موی بزان، چادرهایی درست کنند که در تابستان برای‌شان سایبان و زمستان سرپناه باشد.
«اسب‌های رام‌نشدنی» در قالب داستانی جذاب کودکان را با یکی از شخصبت‌های اسطوره‌ای شاهنامه آشنا می‌کند.
درباره ابوالقاسم فردوسی
درباره ابوالقاسم فردوسی
ابوالقاسم فردوسی طوسی (زادهٔ ۳۲۹ هجری قمری – درگذشتهٔ ۴۱۶ هجری قمری، در طوس خراسان)، شاعر حماسه‌سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، حماسهٔ ملی ایران، است. برخی فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند که از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را حکیم سخن و حکیم طوس گویند.
پژوهشگران سرودن شاهنامه را برپایهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری از زمان سی سالگی فردوسی می‌دانند. تنها سروده‌ای که روشن شده از اوست، خود شاهنامه است. شاهنامه پرآوازه‌ترین سرودهٔ فردوسی و یکی از بزرگ‌ترین نوشته‌های ادبیات کهن پارسی است. فردوسی شاهنامه را در ۳۸۴ ه‍.ق، سه سال پیش از برتخت‌نشستن محمود، به‌پایان برد و در ۲۵ اسفند ۴۰۰ ه‍.ق برابر با ۸ مارس ۱۰۱۰ م، در هفتاد و یک سالگی، تحریر دوم را به انجام رساند. سروده‌های دیگری نیز به فردوسی منتسب شده‌اند، که بیشترشان بی‌پایه هستند. نامورترین آن‌ها به صورت مثنوی به نام یوسف و زلیخا است. سرودهٔ دیگری که از فردوسی دانسته شده، هجونامه‌ای در نکوهش سلطان محمود غزنوی است. برابر کتابشناسی فردوسی و شاهنامه، گردآوری ایرج افشار، با به‌شمارآوردن سروده‌های منسوب به فردوسی مانند یوسف و زلیخا تا سال ۱۳۸۵، تعداد ۵۹۴۲ اثر گوناگون در این سال‌ها نوشته شده‌است.
فردوسی دهقان و دهقان‌زاده بود. او آغاز زندگی را در روزگار سامانیان و هم‌زمان با جنبش استقلال‌خواهی و هویت‌طلبی در میان ایرانیان سپری کرد. شاهان سامانی با پشتیبانی از زبان فارسی، عصری درخشان را برای پرورش زبان و اندیشهٔ ایرانی آماده ساختند و فردوسی در هنر سخنوری آشکارا وامدار گذشتگان خویش و همهٔ آنانی است که در سده‌های سوم و چهارم هجری، زبان فارسی را به اوج رساندند و او با بهره‌گیری از آن سرمایه، توانست مطالب خود را چنین درخشان بپردازد. در نگاهی کلی دربارهٔ دانش و آموخته‌های فردوسی می‌توان گفت او زبان عربی می‌دانست، اما در نثر و نظم عرب چیرگی نداشت. او پهلوی‌خوانی را به‌طور روان و پیشرفته نمی‌دانست، اما به‌گونهٔ مقدماتی مفهوم آن را دریافت می‌کرد. به‌هرروی، در شاهنامه هیچ نشانه‌ای دربارهٔ پهلوی‌دانی او نیست.
مقالات مرتبط با کتاب اسب های رام نشدنی
شاهنامه فردوسی را بهتر بشناسیم
شاهنامه فردوسی را بهتر بشناسیم
ادامه مقاله
آشنایی با 10 شاعر برجسته در ادبیات فارسی
آشنایی با 10 شاعر برجسته در ادبیات فارسی

. نبوغ و درخشش این شاعران در بیان جنبه های اساسی زندگی انسان و به تصویر کشیدن قدرت دگرگون کننده ی عشق، در طول زمان طنین انداز بوده

اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب اسب های رام نشدنی" ثبت می‌کند