1. خانه
  2. /
  3. کتاب بوسه ی اهریمن

کتاب بوسه ی اهریمن

4 از 1 رأی

کتاب بوسه ی اهریمن

داستان های شاهنامه17
Ahreeman's kiss
٪15
450000
382500
معرفی کتاب بوسه ی اهریمن
«بوسه‌ی اهریمن» جلد هفدهم از مجموعه «داستان‌های شاهنامه» است که به داستان ضحاک در شاهنامه می‌پردازد. این داستان را محمدرضا یوسفی بازآفرینی کرده است. این کتاب دو زبانه مناسب کودکان گروه سنی (ب، ج، د) است. شاهنامه در سه بخش حماسی، اسطوره‌ای و تاریخی سروده شده است. در این مجموعه سعی شده است تا تمام بخش‌های این کتاب بزرگ برای کودکان روایت شود. این امر با همکاری گروهی از پیشکسوتان عرصه‌ی ادبیات کودک و تصویرگران برجسته فراهم شده است. بازآفرینی مجموعه حاضر برای ایجاد انگیزه در کودکان این مرز و بوم در راستای شاهنامه‌خوانی است. از این‌رو این مجموعه به صورت دو زبانه منتشر شده است تا کودکان دور از وطن نیز بتوانند از آن بهره برده و با فرهنگ سرزمین مادری‌شان آشنا شوند.
این داستان، روایت روزی‌ست که دو مار از شانه‌های ضحاک روییدند. ضحاک، پادشاه سرزمین نیزه‌وران بود. اهریمن نقشه داشت او را پادشاه هفت سرزمین کند، از این رو با حیله و نیرنگ نزد او رفت. اهریمن در جلد پیرمردی خردمند، پیش ضحاک می‌رود و می‌گوید: «اگر می‌خواهی پادشاه هفت سرزمین جهان شوی باید از این خوراک که از گوشت هفت جانور است بخوری.» ضحاک در ابتدا پادشاهی عادل و نیکوکار است، اما اهریمن که خود را در ظاهر آشپز برای فریب ضحاک، آراسته، برای قدردانی از او، بوسه بر شانه‌هایش می‌زند و دو مار از جای بوسه‌ها بیرون می‌جهند. پس از این واقعه، اهریمن نسخه‌ای برای رهایی ضحاک از مارها برای او، تجویز می‌کند که باید هر روز مغز دو جوان ایرانی را برای مارها، تهیه کند تا گزندی به او نرسد. دوران ضحاک هزار سال طول می‌کشد. رفته‌رفته خردمندی و راستی از بین می‌رود و خرافات و فریب جای آن را می‌گیرد. ضحاک دختران جمشید شهرناز و ارنواز را به همسری انتخاب می‌کند. روزی دو تن به نام‌های ارمایل و گرمایل چاره می‌اندیشند تا به آشپزخانه‌ی ضحاک راه یابند و روزی یک نفر را رها سازند. چون دژخیمان دو جوان را برای کشتن می‌آورند و بر زمین می‌افکنند، یکی را می‌کشند و مغزش را با مغز سر گوسفند می‌آمیزند و به دیگری می‌گویند که در کوه و بیابان پنهان شود. بدین ترتیب هر ماه سی جوان را آزاد میکنند و چندین بز و میش به آن‌ها می‌دهند تا راه دشت‌ها را پیش گیرند. از سوی دیگر، آتش خشم مردم از ستم‌های ضحاک درحال زبانه کشیدن است. فریدون به همراه کاوه‌ی آهنگر، برای سرنگون کردن ضحاک در تدارک قیام علیه او هستند. فریدون و ضحاک دشمنان دیرینه‌ی یکدیگر هستند؛ تقابل واقعی خیر و شر. کسانی که از دست ضحاک گریخته‌‌اند به فرماندهی فریدون در تدارک مبارزه و شکست ضحاک هستند. آن‌ها سرانجام ضحاک را دستگیر و در البرزکوه زندانی می‌کنند.
«بوسه‌ی اهریمن» در قالب داستانی ساده و دو زبانه کودکان را با یکی از داستان‌های جذاب شاهنامه آشنا می‌کند.
درباره ابوالقاسم فردوسی
درباره ابوالقاسم فردوسی
ابوالقاسم فردوسی طوسی (زادهٔ ۳۲۹ هجری قمری – درگذشتهٔ ۴۱۶ هجری قمری، در طوس خراسان)، شاعر حماسه‌سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، حماسهٔ ملی ایران، است. برخی فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند که از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را حکیم سخن و حکیم طوس گویند.
پژوهشگران سرودن شاهنامه را برپایهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری از زمان سی سالگی فردوسی می‌دانند. تنها سروده‌ای که روشن شده از اوست، خود شاهنامه است. شاهنامه پرآوازه‌ترین سرودهٔ فردوسی و یکی از بزرگ‌ترین نوشته‌های ادبیات کهن پارسی است. فردوسی شاهنامه را در ۳۸۴ ه‍.ق، سه سال پیش از برتخت‌نشستن محمود، به‌پایان برد و در ۲۵ اسفند ۴۰۰ ه‍.ق برابر با ۸ مارس ۱۰۱۰ م، در هفتاد و یک سالگی، تحریر دوم را به انجام رساند. سروده‌های دیگری نیز به فردوسی منتسب شده‌اند، که بیشترشان بی‌پایه هستند. نامورترین آن‌ها به صورت مثنوی به نام یوسف و زلیخا است. سرودهٔ دیگری که از فردوسی دانسته شده، هجونامه‌ای در نکوهش سلطان محمود غزنوی است. برابر کتابشناسی فردوسی و شاهنامه، گردآوری ایرج افشار، با به‌شمارآوردن سروده‌های منسوب به فردوسی مانند یوسف و زلیخا تا سال ۱۳۸۵، تعداد ۵۹۴۲ اثر گوناگون در این سال‌ها نوشته شده‌است.
فردوسی دهقان و دهقان‌زاده بود. او آغاز زندگی را در روزگار سامانیان و هم‌زمان با جنبش استقلال‌خواهی و هویت‌طلبی در میان ایرانیان سپری کرد. شاهان سامانی با پشتیبانی از زبان فارسی، عصری درخشان را برای پرورش زبان و اندیشهٔ ایرانی آماده ساختند و فردوسی در هنر سخنوری آشکارا وامدار گذشتگان خویش و همهٔ آنانی است که در سده‌های سوم و چهارم هجری، زبان فارسی را به اوج رساندند و او با بهره‌گیری از آن سرمایه، توانست مطالب خود را چنین درخشان بپردازد. در نگاهی کلی دربارهٔ دانش و آموخته‌های فردوسی می‌توان گفت او زبان عربی می‌دانست، اما در نثر و نظم عرب چیرگی نداشت. او پهلوی‌خوانی را به‌طور روان و پیشرفته نمی‌دانست، اما به‌گونهٔ مقدماتی مفهوم آن را دریافت می‌کرد. به‌هرروی، در شاهنامه هیچ نشانه‌ای دربارهٔ پهلوی‌دانی او نیست.
مقالات مرتبط با کتاب بوسه ی اهریمن
شاهنامه فردوسی را بهتر بشناسیم
شاهنامه فردوسی را بهتر بشناسیم
ادامه مقاله
آشنایی با 10 شاعر برجسته در ادبیات فارسی
آشنایی با 10 شاعر برجسته در ادبیات فارسی

. نبوغ و درخشش این شاعران در بیان جنبه های اساسی زندگی انسان و به تصویر کشیدن قدرت دگرگون کننده ی عشق، در طول زمان طنین انداز بوده

اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب بوسه ی اهریمن" ثبت می‌کند