ریموند کارور

ریموند کارور

ریموند کلوی کارور جونیور (زادهٔ ۲۵ مه، ۱۹۳۸ - درگذشتهٔ ۲ اوت، ۱۹۸۸) نویسندهٔ داستان های کوتاه و شاعر امریکایی بود. او یکی از نویسندگان مطرح قرن بیستم و هم چنین یکی از کسانی شمرده می شود که موجب تجدید حیات داستان کوتاه در دههٔ ۱۹۸۰ شده اند.

پیشهٔ کارور به عنوان نویسنده به داستان های کوتاه و شعر اختصاص یافته بود. او خود را به عنوان کسی که «تمایل به ایجاز و قوّت دارد» و «به نوشتن داستان های کوتاه معتاد است»، معرفی کرده است. (در دیباچهٔ «از کجا تلفن می کنم»، مجموعه ای که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد). دلیل دیگری که برای ایجاز آثار او مطرح می شود این است که «داستان کوتاه و شعر را می توان در یک نشست نوشت و خواند». این مسئله برای وی یک انتخاب ساده نبود، بلکه ملاحظاتی عملی بود تا او با در نظر داشتن آن ها بتواند در کنار شغل های متفاوت و ناهمگون اش، به نوشتن نیز برسد. موضوعات و ایده های آثار او که عموما بر تجربه های کارگری تمرکز دارند به وضوح انعکاسی از زندگی خودش هستند. همین مسئله را می توان در مورد بن مایه های مکرر اعتیاد به الکل و بازپروری از آن که در آثار وی موجود است، مطرح کرد.


کتاب های ریموند کارور

وقتی از عشق حرف می زنیم


خواهش میکنم ساکت باش


مدرسه ی شبانه


دوچرخه، عضله ، سیگار


فاصله


کلیسای جامع


راه های میان بر


بیشتر بخوانید

6 دلیل برای خواندن داستان های کوتاه

ضرباهنگ سریع، طرح داستانیِ یک وجهی، و وجود ایجاز از ویژگی های «داستان های کوتاه» هستند