کتاب درمان شوپنهاور

به نظر من بی سانسور‌ترین و کامل‌ترین ترجمه این کتاب مال خانم معتمد حسینی هست. چون ترجمه خانم حبیب با توجه به اسم و رسمی که داره پر از سانسوره و تا وقتی با هم مقایسه نکنید متوجه نمی‌شید.

از نشر ترانه خواندم و خیلی روان و بدون اشکال بود. متن کتاب نسبت به وقتی نیچه گریست سبک تره ولی همچنان بسیار پر مفهوم و جذاب.

میشه نسخه انتشارات قطره رو موجود کنین لطفا.

یالوم دیگه نیاز به تعریف نداره! دانشجوهای روانشناسی حتما بخونن

این کتاب همیشه در ذهن من خواهد موند واقعا حرف نداره

کتاب از هر نظر عالیه

کتاب فوق‌العاده‌ایه. داستان یه گروه درمانی که فردی منزوی بهش وارد میشه و تغییری در درکش نسبت به زیستن در این دنیا ایجاد میشه. از خوندن صفحه به صفحه اش لذت بردم. آدم رو مسحور میکنه. ایده‌های زیادی برای فکر کردن به آدم میده و خیلی جاها میتونی تکنیک‌های روان درمانی رو از توی مکالمه‌های گروه، به خوبی تشخیص بدی. من حین خوندنش آرامش خوبی پیدا کردم. به آدم این فرصت رو میده که به شناخت و همدلی بیشتری با خودش و آدم‌های اطرافش دست پیدا کنه. من این کتاب رو نسبت به "وقتی نیچه گریست" آقای یالوم بیشتر دوست داشتم. شاید چون می‌تونستم بخش‌هایی از حس‌هایی که درمورد خودم و روابطم با دیگران دارم رو توی این کتاب پیدا کنم.

بسیار عالی کتاب‌های یالوم را فقط از نشر قطره تهیه کنید. ترجمه تخصصی خانم سپیده حبیب حرف نداره

داستان کتاب خیلی جالب و پرکشش بود ولی متاسفانه کتابی که من گرفتم از انتشارات آوای مکتوب پر از غلط املایی بود

فقط با ترجمه کیومرث پارسای بخونید خیلی روان هست و همین طور ارزان

روند روان درمانی و داستان پردازی به نحو بسیار زیبا و جذابی در هم ادغام شده.

خوندنش واقعا لذت بخش بود ، کتاب تامل برانگیزی بود و باید بیش از یک بار خونده بشه، توصیفاتش از شوپنهاور و زندگیش واقعا جالب و تفکر و برانگیز بود.

خوندنش واقعا لذت‌بخش بود.

این کتاب بهترین اثر اروین یالوم هست ، هم خلاصه ای از زندگی آرتور شوپنهاور می‌دهد و در خط اصلی داستان بسیار عالی عمل کرده ،همچنین شخصیت پردازی هایی که داشته به نظرم خوب بوده

چرا هر دختری، به ویژه دهه هشتادی و هفتادی، می‌خواد بگه کتاب‌خوان هستم، می‌ره سمت این د یالوم!؟ اصلا این چی داره که بقیه ندارن... که ما نداریم... مگه مال ما خار داره!؟ 🤯🤔😤 نوشته‌های ایشون که فقط پول‌هدردادنه!

خوب و اموزنده هست البته من وقتی نیچه گریست بیشتتر دوست داشتم

محتوای کتاب کمی خسته کننده، سنتی و به دور از نگاه‌های چندی بعدی به واقعیت مسئله می‌باشد، و چارچوبی که نویسنده در این کتاب گنجانده است ناقص، جهت دار، و به دور از روح شادی بخشی است که زندگی به ما عطا کرده است. نقل قول هایی که در کتاب ذکر شده تماماً مربوط به قرون گذشته می‌باشد و مطمئنا با گذشت زمان بهبودی‌های زیادی در عرصه‌های شناختی و علمی حاصل شده است که نویسنده اشاره ای به آن نکرده است، در کل این کتاب، رمانی در حد فاز فلسفه دنیای پوچ گرایانه و روان درمانی افرادی با علل انتخاب نگرش شوپنهاوری ( زندگی تنهایی به دور از دوپایان )اشاره دارد و کاملا متفاوت با عقاید من بوده و به هیچ وجه خواندش را پیشنهاد نمی‌کنم.

کتاب درمان شوپنهاور از یک طرف برنامه ای منظم و زیبا برای تفهیمِ اهمیتِ روابطِ بینِ انسانی به مخاطب دارد و از طرفی دیگر یک رمان دوست داشتنی است. اهمیت روابط بین انسانی نه به معنای یک موضوع مفید که می‌تواند زندگی انسان را بهتر کند، بلکه به عنوان یک معیار بسیار ضروری که زندگی خوب انسان به آن وابسته است. روند داستان در مورد فلسفه شرق درباره نحوه رسیدن به آرامش بسیار ارزشمند و روشن کننده است. هسته اصلی زهد شرقی پرهیز از هستی برای جلوگیری از نیستی است! مانند کسی که می‌گوید هیچگاه در مسافرت به مشکل نمیخورد چرا که هیچ وقت به مسافرت نمی‌رود! نکته جالب همگرایی مستتر این اندیشه با فلسفه شوپنهاور است با این تفاوت که با خشم بسیار زیادی همراه است. صفحاتی از کتاب به زندگی نامه شوپنهاور اختصاص دارد که تحلیل‌های یالوم روی این بخش‌ها بسیار ریزبینانه و موشکافانه است. کتاب در لایه‌های عمیق تر، اثبات می‌کند که دیدگاه‌های شوپنهاور می‌تواند انسان را به آرامش برساند ولی به شرطی که زندگی را نیز کنار بگذارید! چرا که زهد شرقی و آموزه‌های شوپنهاور در خصوص ارتباط بین فردی تنها در یک غار و توسط یک نفر قابل اجراست! و این با زندگی واقعی و تجربیات آن منافات دارد. البته کتاب درباره تاثیرات مثبت شوپنهاور در فلسفه نیز می‌پردازد تا حدی که او را پایه گذار بخش بزرگی از تفکرات فروید می‌داند. خوانش این اثر از جنبه رواندرمانی نیز مانند باقی آثار اروین یالوم نکات ریز و درشتی برای خواننده عادی و رواندمانگران دارد. مثل مدیریت جلسات گروه درمانی و نحوه ارتباط درمانگر با مراجعین و نکته بسیار حائز اهمیت که ریشه در فلسفه اگزیستانسیال دارد: ((درمان از پذیرش مسئولیت شروع می‌شود.))

کتاب خیلی خوبی است

عالی از به یاد موندنی‌ترین کتابایی هست که خوندم