سردی و شقاوت

ارائه زاخر-مازخ
Masochism: Coldness and Cruelty

  • قیمت : 15,000 تومان
  • موجود
  • انتشارات: بان بان
    نویسنده:

مشخصات کتاب سردی و شقاوت
مترجم :پویا غلامی
شابک :978-600-96403-0-0
قطع :رقعی
تعداد صفحه :230
سال انتشار شمسی :1396
سال انتشار میلادی :1967
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :1
زودترین زمان ارسال :4 خرداد

ژیل دلوز از نویسندگان پرفروش کتاب های فلسفی

معرفی کتاب سردی و شقاوت اثر ژیل دلوز | ایران کتاب

کتاب سردی و شقاوت، اثری نوشته ی ژیل دلوز است که نخستین بار در سال 1967 چاپ شد. دلوز در این کتاب، به شکلی دقیق و با اطلاعاتی وسیع، پرداختی فلسفی به آثار نویسنده ی برجسته ی آلمانی-اتریشی در قرن نوزدهم، لئوپولد فون زاخر-مازوخ را در مرکز توجه خود قرار داده است. دلوز در این اثر تلاش می کند تا تفسیری را از «شیوه ی عجیب و نامتعارف مازوخ در زدودن جنسیت زدگی از عشق و در عین حال، مرتبط کردن رابطه ی جنسی با تمام تاریخ بشریت» ارائه کند. دلوز نشان می دهد که مازوخیسم، مفهومی بسیار ظریف تر و پیچیده تر از صرفا لذت بردن از درد است و ارتباط مستقیمی با سادیسم ندارد؛ همانطور که دو نابغه ای که این مفاهیم را به وجود آوردند، یعنی مازوخ و ساد، از نظر سبک، فلسفه و سیاست، همانند دو قطب متضاد هستند.

کتاب سردی و شقاوت

نکوداشت های کتاب سردی و شقاوت
A stunning essay.
مقاله ای خیره کننده.
Barnes & Noble

Certainly the most profound study yet produced on the relations between sadism and masochism.
بدون تردید ژرف ترین پژوهشی که تا به حال درباره ی رابطه ی میان مازوخیسم و سادیسم صورت گرفته است.
Amazon Amazon

A provocative work.
اثری برانگیزاننده.
Utne Reader

قسمت هایی از کتاب سردی و شقاوت (لذت متن)
مازخ کار هم دوره اش باخوفن، قوم شناس برجسته و حقوق دان هگلی را خوانده بود. آیا خواندن باخوفن به اندازه ی هگل الهام بخش رویای آغازین ونوس نیست؟ باخوفن سه مرحله در تکامل بشریت را از هم تمیز می دهد. اولی مرحله ی فاحشه گری درباری یا آفرودیتی است که در آشوب مرداب های حاصلخیز ماقبل تاریخ، از روابط زن با چندین مرد شکل گرفته، و اصل زنانه در آن چیرگی دارد.

طبیعت زمخت که با ویژگی هوس رانی مشخص می شود و صفات و خصایص ویژه اش را در شخصیت ها بروز می دهد. اما ورای آن، طبیعت عظیمی آغاز می شود که «غیرشخصی، خودآگاه و فراسوی شهوانیت» است.

سرنوشت مازخ دچار بی انصافی دوچندان شده است. نه چون نامش برای ارجاع به مازخیسم به کار رفت، بلکه برعکس، چون کارش نادیده گرفته شد درحالی که نامش کاربردی رایج یافت. بی شک پیش می آید کتاب هایی درباره ی سادیسم بیابیم که هیچ شناختی از کار ساد نشان نمی دهند. ولی این مورد بیش از پیش نادر است؛ ساد دارد هر چه عمیق تر شناخته می شود و تأمل بالینی درباره ی سادیسم به نحو چشم گیری از تأمل ادبی درباره ی کار ساد بهره می برد، و برعکس. اما نادانی حیرت آوری در مورد کار مازخ وجود دارد، حتی در بهترین کتاب ها درباره ی مازخیسم.