کتاب نقد عقل محض

Critique of Pure Reason

مشخصات کتاب نقد عقل محض
مترجم : بهروز نظری
شابک : 978-600-278-183-3
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 768
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 1781
نوع جلد : جلد سخت
سری چاپ : 4
زودترین زمان ارسال : 2 آبان

جزو فهرست برترین آثار فلسفی گودریدز

معرفی کتاب نقد عقل محض اثر ایمانوئل کانت

کتاب نقد عقل محض، اثری نوشته ی امانوئل کانت است که نخستین بار در سال 1781 منتشر شد. این کتاب ارزشمند از کانت، یکی از اصلی ترین آثار در فلسفه ی مدرن است که با کنار هم آوردن دو مکتب فکری مغایر، تاریخ ساز شد: عقل گرایی که پایه ی تمامی دانش انسان را تعقل و منطق می داند، و تجربه گرایی که همه ی اطلاعات را از طریق تجربه بررسی می کند. نقد عقل محض، پژوهشی ژرف درباره ی ماهیت عقل و منطق بشر است و حقایق، اشتباهات، توهمات و واقعیات آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. تئوری های کانت، از جمله «آرمان گرایی متعالی»، تأثیر شگرفی بر فرهنگ فکری دو سده ی اخیر داشته و در به وجود آمدن جنبش های فرهنگی و روش های نظری زیادی همچون ایده آلیسم آلمانی، رومانتیسیسم، مدرنیسم، مارکسیسم، اگزیستانسیالیسم، روانکاوی، ساختارگرایی، پساساختارگرایی و حتی فیزیک کوانتوم، نقش ایفا کرده اند.

کتاب نقد عقل محض

ایمانوئل کانت
امانوئل کانت، زاده ی 22 آوریل 1724 و درگذشته ی 12 فوریه 1804، فیلسوف برجسته ی آلمانی بود.کانت در کونیگسبرگ، مرکز پروس شرقی، در خانواده ای متوسط و مسیحی زاده شد.او در دانشگاه کونیگسبرگ به تحصیل فلسفه و ریاضیات پرداخت و پس از دانشگاه چند سالی تدریس خصوصی کرد. کانت در سی و یک سالگی، در دانشگاه، مدرس بدون حقوق رسمی شد؛ یعنی حقوق او به شهریه ای وابسته بود که شاگردان می پرداختند و گاهی مجبور می شد بخشی از کتاب هایش را برای دوری از مشکلات مالی بفروشد. او پانزده سال در این شغل باقی ماند و در این مدت ...
نکوداشت های کتاب نقد عقل محض
The masterpiece of the father of modern philosophy.
شاهکار پدر فلسفه ی مدرن.
Barnes & Noble

A seminal text of modern philosophy.
یکی از تأثیرگذارترین متون فلسفه ی مدرن.
Penguin

Book of a lifetime.
کتابی برای یک عمر.
Independent Independent

قسمت هایی از کتاب نقد عقل محض (لذت متن)
همه ی دانش ما با حواس آغاز می شود، سپس به مرحله ی درک می رسد و با تعقل پایان می پذیرد. هیچ چیز بالاتر از تعقل نیست.

افکار بدون مضمون، خالی اند و ادراک های آنی بدون مفاهیم، کور هستند.

تجربه احتمال دارد به ما بیاموزد که چگونه است اما هیچ وقت به ما نخواهد گفت که نمی توانست طور دیگری باشد.