انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی

A Call for the Destruction of Nixon and Praise for the Chilean Revolution

مشخصات کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی
مترجم :

شابک :978-964-5571-59-5
قطع :رقعی
تعداد صفحه :108
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :1973
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :6
زودترین زمان ارسال :30 مرداد

پابلو نرودا برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال ۱۹۷۱

معرفی کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی اثر پابلو نرودا | ایران کتاب

کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی، اثری نوشته ی پابلو نرودا است که اولین بار در سال 1973 منتشر شد. اشعار این مجموعه همانند گلوله هایی هستند که از تفنگ تخیل این شاعر بزرگ شیلیایی، به منظور هشدار دادن درباره ی وضعیت کشورش شلیک می شوند. این کتاب جذاب و تأثیرگذار، از ابتدا تا انتها شما را با خود همراه می سازد و احساسات و افکار نرودا در زمان نگاشتن این اشعار را به شکلی منحصر به فرد به مخاطبین منتقل می کند. اگر چه موضوع این کتاب، همان طور که از اسمش برمی آید، مربوط به مسائل سیاسی شیلی در دوره ای خاص است، اما نرودا توانسته روح و لطافت همیشگیِ بهترین اشعارش را در این مجموعه نیز بدمد. نرودا با خلق کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی، هدف گرفت، شلیک کرد و باری سنگین را از روی دوش خود برداشت.

کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی

پابلو نرودا
پابلو نرودا، زاده ی 12 جون 1904 و در گذشته ی 23 سپتامبر 1973، نام مستعار ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلت، دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده ی جایزه ی ادبیات نوبل بود. او نام مستعار خود را از یان نرودا، شاعر اهل چک، انتخاب کرده بود.نرودا در شهر پارال در جنوب سانتیاگو به دنیا آمد. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود. او هنگامی که دوماهه بود، مادرش را از دست داد و همراه پدرش به شهر تموکو رفت.نرودا از کودکی به نوشتن علاقه داشت و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان رو به رو می شد. یکی...
دسته بندی های کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی
نکوداشت های کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی
Splendid.
شکوهمند.
Agencia Balcells

Another great work by Neruda.
یک اثر بزرگ دیگر از نرودا.
Iber Libro

Profound and influential.
ژرف و تأثیرگذار.
Research Gate

قسمت هایی از کتاب انگیزه نیکسون کشی و جشن انقلاب شیلی (لذت متن)
تنها آن که آدم می کشد از مقوله ایست / که من او را از قلمرو احساساتم اخراج می کنم / بیایید میهنمان را در رنج نیفکنیم / و به خون و سوگ ننشانیم / و در برابر این همه است که شعر من / جاری می شود، در همه جا، چون باد.