جناب آگدن در این کتاب، بنا به باور شخصی خودش، از دو نوع نگاه روانکاوانه حرف میزنه؛ نگاه روانکاوانهی هستیشناختی و نگاه معرفتشناسانه. در دو فصل از کتاب، دو مقالهی جذاب، پیچیده و عمیق وینیکات رو بازخوانی و بازآفرینی میکنه. شاید یکی از هنرهای کمنظیر آگدن همین پرداخت جدید و عمیق اون از مفاهیم، اصطلاحات و آثار دیگر روانکاوان باشه. کتاب خواندنیه، اما متأسفانه ترجمهی انتشارات کتابستان برخط، ترجمهی بینقصی نیست. گاهی جملات چنان مبهم میشن که شما باید چندبار بخونید تا متوجه بشید منظور چی بوده؛ ترجمه در برخی فصول بهتره اما در کل یکدست نیست، مثلاً دو فصلی که مقالات وینیکات رو بازآفرینی کرده و از بهترین بخشهای کتابه ضعفهای مشخص داره و کار خوندن و فهمیدن رو سخت کرده.