این کتاب صالح نجفی را میشه در قالب یک نشست دهگانه به همراه شب مقدمهی ضیافتِ تماشای فلسفی سینما،از سر گذراند. در این برنامه/کتاب،صالح نجفی با افلاطون و تعبیر غار افلاطونی به مثابه سینما آغاز،و فضایی ترتیب میدهد که با عینکی ژرفبین به تماشای ۹ فیلم از گوشه و کنار جهانِ سینما بنشینیم و جور دیگر فیلم دیدن و زیست کردن با جهان فکری سینماگرانی را تجربه کنیم که گویی از این مدیوم هنری به عنوان آزمایشگاهی درخور برای پژوهیدن و به عِینیَت رسانیدن مفاهیم مختلف فلسفی و اجتماعی استفاده کرده اند.