کتاب چمدان خاکستری احمد محمود

«چمدان خاکستری احمد محمود» روایت‌های سارک اعطا، دختر احمد محمود درباره‌ی پدرش و از مجموعه‌ی «چرخ گردون» (روایت‌های غیر داستانی) است.
سارک همنشین و شاهد دوران اوج پدرش بوده است، او ناظر و خواننده‌ی تعداد زیادی از داستان‌های پدر قبل از چاپ بوده و در این کتاب از روزهای حیات پدر سخن می‌گوید، از دوره‌ای که او رمان‌های بزرگش را خلق می‌کرد.
فضای کتاب دارای دو زمان حال (زمان تحریر) و گذشته است، نویسنده غالبا در هر بخش ابتدا وضعیت خود، خانواده‌ و اشیا اطرافش را (در زمان نوشتن کتاب) در یک پاراگراف روایت می‌کند و در پاراگراف بعدی به زمان گذشته می‌رود؛ به دوران کودکی، نوجوانی و یا جوانی. بخش‌هایی از کتاب نیز شامل نامه‌های پر از مهر آقاجون (احمد محمود) به سارک است، نامه‌هایی کوتاه و مختصر، همراه با توصیه‌های پدرانه و نثری ساده و مملو از احساس. این نامه‌ها بخشی از آن دوره‌ی پر از هیجان را بازگو می‌کنند. سارک اعطا با روایت‌های کوتاه، ساده و دلنشین خواننده‌‌ی کتاب را به خانه‌ای می‌برد که خالد «همسایه‌ها» در آن متولد و بزرگ شد؛ به خانه‌ احمد محمود می‌برد که سال‌ها کنار بخاری «ارج»‌‌اش به درون‌کاوی شخصیت‌ها و طبقات مختلف جامعه پرداخت. او از سال‌هایی می‌گوید که پدر و مادر زنده بودند، سال‌هایی که خانه پدری در (امیریه، منیریه و بالاخره نارمک) رنگ و بوی آقاجون را می‌داد. سارک اعطا از زمانی سخن می‌گوید که بیشتر اعضای خانواده در کنار هم و زیر سایه پدر و مادر روزگار می گذراندند. او از روابط‌شان با دوستان و آشنایانی همچون محمود دولت آبادی، آقای یونسی... می‌گوید.
این کتاب شامل ۳۶ جستار است و نویسنده هر جستار را در محدوده‌ی‌ دید و تجربه‌ خودش نوشته است و او هرگز پا را از این فراتر نمی‌گذارد، بنابراین در خاطرات او همه‌ی‌ آدم‌ها اصیل و باورکردنی هستند که به دل خواننده‌ می‌نشیند. به‌واقع خاطرات او چیزی است میان خاطره‌نگاری، اتوبیوگرافی، زندگی‌نامه، قصه و نقد که بیانگر مواجهه شخصی، درونی و شهودی او با پدر و اطرافیانش است.
«چمدان خاکستری احمد محمود» برای علاقمندان بی‌شمار احمد محمود بسیار خواندنی و جذاب است و خواننده را به فضای زندگی و کاری این رمان‌نویس بزرگ ایرانی می‌برد.