کتاب گفتگو با پسرم

کتاب« گفتگو با پسرم» اثر ژان زیگلر، در قالب گفت‌وگویی میان پدر و پسر، یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشری یعنی گرسنگی در جهان را توضیح می‌دهد. زیگلر که سال‌ها به‌عنوان گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در زمینه‌ی حق غذا فعالیت کرده، در این کتاب تلاش می‌کند پرسش بنیادین فرزندش را پاسخ دهد: چگونه ممکن است در جهانی سرشار از منابع و توانایی تولید غذا، هنوز میلیون‌ها نفر هر سال از گرسنگی بمیرند؟ همین پرسش ساده، نقطه‌ی آغاز روایت این کتاب است. نویسنده با تکیه بر داده‌های واقعی نشان می‌دهد که مشکل گرسنگی ناشی از کمبود تولید نیست. جهان توانایی تغذیه‌ی جمعیتی بسیار بیشتر از امروز را دارد، اما ساختارهای اقتصادی و سیاسی ناعادلانه باعث می‌شوند غذا به‌طور برابر در دسترس همه قرار نگیرد. در ادامه توضیح می‌دهد که چگونه سیاست‌های کشاورزی در کشورهای ثروتمند با یارانه‌های گسترده، تعادل بازار جهانی را برهم می‌زنند و در نهایت کشاورزان فقیر در کشورهای جنوبی را متضرر می‌سازند. او همچنین به نقش شرکت‌های چندملیتی و معاملات سودجویانه بر مواد غذایی می‌پردازد که قیمت‌ها را بالا می‌برد و دسترسی فقرا را محدود می‌کند. زیگلر این وضعیت را «جنایت علیه بشریت» می‌نامد و با نقد نظریه‌های مالتوسی درباره‌ی جمعیت و قحطی، نشان می‌دهد که ظرفیت تولید جهانی بسیار فراتر از نیازهای کنونی است، اما بی‌عدالتی و سودجویی مانع توزیع عادلانه می‌شود. پرسش ها در قالب گفتگویی میان نویسنده و پسرش کریم، مطرح میشود، کریم با لحن کودکانه‌اش میخواهد بداند: چرا این اتفاق می‌افتد؟ چه کسی مسئول است؟ و آیا راه‌حلی وجود دارد؟. زیگلر قصد دارد نشان ‌دهد که گرسنگی در جهان امروز نتیجه‌ی تصمیم‌ها و ساختارهای به وجود آمده به دست انسان هاست و نباید آن را یک تقدیر محتوم دانست. کتاب اما در ورطه‌ای از یأس فرو نمیرود. زیگلر در عین افشاگری، به تلاش‌های بین‌المللی برای ریشه‌کن کردن گرسنگی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که اراده سیاسی و کنش جمعی می‌توانند نظم موجود را به چالش بکشند . پیام نهایی کتاب، یک فراخوان به انتخاب است. او از خواننده می‌خواهد که دیگر تماشاگر نماند، وجدان خفته را بیدار کند و بپذیرد که جهانی بدون گرسنگی شدنی است، اگر که بخواهیم .