کتاب بیسکویت ها (گروه های موسیقی و نقشه های خیلی حسابی)

Biscuits, Bands and Very Big Plans
تام گیتس 14
  • 10 % تخفیف
    قیمت : 27,000 | 24,300 تومان

  • موجود
  • انتشارات: هوپا هوپا
    نویسنده:
کد کتاب : 15557
مترجم :
شابک : 978-6222040710
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 274
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 2018
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 5
زودترین زمان ارسال : 10 خرداد

معرفی کتاب بیسکویت ها (گروه های موسیقی و نقشه های خیلی حسابی) اثر لیز پیشون


مجموعه ی پرفروش و پرطرفدار کاملا مصور تام گیتس با کتاب جدیدی برگشته است! این کتاب بسیار مهم است زیرا حاوی بیسکویت ها گروه های موسیقی و نقشه های خیلی حسابی است برای اینکه برای اینکه گروه سگ های آدمخوار را به بهترین گروه در جهان تبدیل کنیم.
تام گیتس و گروهش سگ های آمخوار برنامه های بزرگی دارند که باید همین حالا انجام شود. در ابتدا آنها باید نگاهی کوچولو به دفتر خاطرات مخفی دلیا بیندازند. اما این به این معنی است که باید او را گول بزنند. سپس آنها باید یک ترانه بنویسند که سر وصدا به پا کند. (و این به معنی نیاز به ذخیره کردن تنقلات ضروری است.) علاوه بر این ، تام باید تا حد امکان نقاشی کند مخصوصا وقتی مارکوس دارد تماشا می کند.تام خوش شانس است که بیسکویت ها را برای خوردن دارد. وگرنه انرژی لازم برای تمام این کارها را نداشت.
پس نقشه ها بسیار بزرگ تام:

1. آهنگ های بیشتری در مورد چیزهای خیلی مهم بنویسد... مثل بیسکویت

2. مطمئن شود که تنقلات گروهشان برای تمرین تامین است.

3. با دلیا رو در رو نشود چون دلیا فکر می کند تام در اتاقش فضولی کرده است.

4- تا حد ممکن نقاشی کند بخصوص اگر مارکوس مشغول تماشایش است.

کتاب بیسکویت ها (گروه های موسیقی و نقشه های خیلی حسابی)

لیز پیشون
لیز پیشون، زاده ی 11 آگوست 1963، تصویرگر و نویسنده ی انگلیسی است که در ادبیات کودک فعالیت می کند.پیشون در لندن به دنیا آمد و در دانشکده ی هنر دانشگاه کمبرول در همین شهر، به تحصیل در رشته ی طراحی گرافیک پرداخت.او مدتی به عنوان طراح هنری با یک شرکت موسیقی همکاری داشت و پس از آن، به تصویرگری و نگارش کتاب های کودک روی آورد.لیز پیشون به همراه همسر و سه فرزندش در برایتون زندگی می کند.
قسمت هایی از کتاب بیسکویت ها (گروه های موسیقی و نقشه های خیلی حسابی) (لذت متن)
زنگ تفریح بود و چند نفری جمع شده بودیم و داشتیم درباره ی گروه های موسیقی محبوبمان گپ می زدیم( خودتان هم این کار را می کنید دیگر). همه هم نظر بودیم که سه تا باحال بهترین گروه موسیقی کل عالم است.همه غیر از مارکوس.

جوری گفت انگار کار بدی باشد کلی ترانه درباره ی ویفر کاراملی بگوییم (راستش فکر خیلی خوبی هم هست). جوری که انگار نمی خواهم رازی را بروز بدهم بهش گفتم : « شاید. شاید هم نه»

درک سعی داشت کاری کند قضیه ی آهنگ های تازه مان خیلی هیجان انگیز به نظر بیاید. حتی روی خود من هم تاثیر گذاشت. قطعا این را می توانم بگویم که باعث شد واقعا دلم بخواهد بیفتم به ترانه گفتن.