دادههای خیرهکننده معجزه شناختی است.
کتاب لوح سپید اعتراف صادقانه پینکر است به اینکه روان آدمی لوحی نانوشته نیست، بلکه مهر غرایز بدوی و سایهی سنگین وراثت، از پیش بر لوح ضمیر او کوبیده شده است. اما در کتاب رهآورد ایده روشنگری نشان میدهد که این جبر زیستی، پایان داستان ما نیست. پینکر چون طبیبی واقعنگر که بر بالین این انسان پرنقص نشسته، باور دارد که تنها با پذیرش بیپردهی این ذات خطخورده است که آدمی میتواند داروی علم و خرد را به کار گیرد، بر این بوم کهنه طرحی نو دراندازد و تاریکی وراثت را مغلوب سازد. گویی قانون نجات بشر در این معادلهی ابدی نهفته است: آنجا که آگاهی میل به بینهایت میکند جبر طبیعت تسلیم ارادهی انسان میگردد.
با تشکر فراوان از نشر نگاه معاصر.
دیگه برای یه تومن کتاب ناشر حداقل باید اندازه یه طراحی جلد تلاش کنه
حیف همچین کتابی که اینجوری چاپ شده. یه مترجم دهه هفتادی نابلد که هنوز نمیدونه یه ترجمه خوب ترجمهایه که روون و قابل فهم باشه، نه اینکه بیای هرچی واژه سخت و تاریخ گذشته بلدی رو بیاری تو متن و حس کنی اینجوری مترجم خفنی دیده میشی. ازونور وزن کتاب هم به طرز غیرقابل تحملی زیاده. بهتر بود برای این تعداد صفحه از کاغذ بالک یا کاغذ تحریری که وزنش کمتره استفاده بشه. متاسفانه بعیده ناشر دیگهای سراغ این کتاب بزرگ بره و مجبوریم همین ترجمهی وحشتناک و ناشیانه رو با یه قیمت بالا بخریم.
با توجه به استفاده مکرر از واژههای تشدیدکننده احساس و تحقیر مترجم، نقد شما رو نامعتبر تلقی کرده و اقدام به تهیه این کتاب میکنم.
تکمیل نظرم: بعد از پایان بخش اول و ورود دادهها و نمودارهای پینکر، مترجم متوجه میشه که در حال ترجمه یه نمایشنامه از قرن ۱۸ میلادی انگلیس نیست و فضای ترجمه به لحن پینکر یه مقدار نزدیک میشه. کتاب بهنظر سانسور کمی داره و بخش سوم کتاب بهقدری مهم و جذاب و لذتبخشه که اگه بخواین تا آخر سال فقط چند صفحه کتاب بخونین، اون چند صفحه باید همین بخش سوم رهآورد ایده روشنگری استیون پینکر باشه.
دقیقا در بخش آخره که در قامت دفاعیهای پرشور و فلسفی چنین استدلال میکنه که غایت نهایی بهکارگیری خرد و علم تبلور انسانمداری نابیه که در اون شکوفایی تقلیل رنج و بهروزی انسان فارغ از هرگونه جزماندیشی ماورایی یا ایدئولوژیهای اقتدارگرا، بر کرسی والاترین ارزش اخلاقی مینشینه و اثبات میکنه که تداوم پیشرفت بیبدیل بشریت تنها در گرو پاسداشت همین رهآورد سترگ عصر روشنگریه.
مهمترین ترجمه سال لقب خواهد گرفت