کتاب والدین من (جلد چهارم)

فرزندپروری همیشه درباره‌ی «روش‌ها» نبوده و بلکه درباره‌ رابطه بوده است. رابطه‌ای زنده، سیال و پر از لحظه‌های غیرقابل‌پیش‌بینی که هیچ نسخه‌ای از پیش برایش نوشته نشده است. با این حال، بسیاری از والدین با امید یافتن پاسخ قطعی، به دنبال فهرستی از بایدها و نبایدها می‌گردند؛ دستورالعمل‌هایی که خیال‌شان را راحت کند و آینده‌ی کودک را تضمین. اما واقعیت ساده‌تر و در عین حال عمیق‌تر از این است:

کودک، از والد «کامل» چیزی نمی‌خواهد. او والد حاضر، پاسخ‌ده، شفاف و ارزش‌محور می‌خواهد.

روان‌شناسی پذیرش و تعهد (ACT)  در سال‌های گذشته یکی از تحول‌آفرین‌ترین رویکردهایی بوده که وارد حوزه‌ی والدگری شده است. ACT نه به ما می‌گوید چگونه کودک را کنترل کنیم و نه تلاش می‌کند افکار و هیجان‌های سخت ما را پاک کند. برعکس، ACT بر یک توانایی بنیادی تمرکز دارد:

توانایی بودن با تجربه‌های سخت، و انتخاب رفتاری سازگار با ارزش‌ها حتی اگر سخت و طاقت‌فرسا باشد.

والدگری دقیقا همین است؛ حرکت در میانه‌ آشفتگی‌هایی که اغلب خارج از کنترل ما هستند: خستگی، گریه، لجبازی، قشقرق، ترس، حسادت خواهربرادر، مقاومت، بی‌نظمی، و هزار موقعیت پیش‌بینی‌نشده. اگر والدگری را به یک مسیر طولانی تشبیه کنیم، «پذیرش» توان راه‌رفتن در زمین ناهموار است و «تعهد» انتخاب آگاهانه‌ی جهت. ACT به والد کمک می‌کند یاد بگیرد چگونه در لحظات دشوار مکث کند؛ چگونه میان واکنش‌های خودکار و انتخاب‌های ارزش‌محور فاصله بگذارد و چگونه میان فشار، خستگی و آشفتگی، هنوز هم آن والدی باشد که می‌خواهد باشد.

در این کتاب، شما نه با یک مجموعه تکنیک‌های بیرونی، بلکه با یک مدل درونی روبه‌رو می‌شوید. مدلی که از شش فرایند اصلی ACT پذیرش، گسلش، حضور آگاهانه، خود مشاهده‌گر، ارزش‌ها، و اقدام متعهدانه تشکیل شده و همه‌ی آنها به سمت یک توانمندی مرکزی می‌روند.