در طول تاریخ ما کتاب فرج بعد از شدت هم چون کلیله و دمنه و جوامع الحکایات، کتابی درسی و اخلاقی بوده و همواره توجه اهل علم و ادب را به خود جلب کرده است؛ چنان که مولوی نیز در مثنوی معنوی مستقیم و غیرمستقیم بسیار از داستانهای این کتاب بهره برده است... اما جالبتر از همه تأثیر این کتاب بر خورخه لوئیس بورخس نویسندهی آرژانتینی و بازنویسی جادویی او از آن است که بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
قصد من از بازخوانی کتاب فرج بعد از شدت پیش از هر چیز خود موضوع امید به رهایی در لحظاتی است که هیچ امیدی نیست؛ صبور مثل بذر زمستان.
میشه به جای « انتخاب و مقدمهی » گفت « گزینش و پیشگفتار » چرا تا زمانی که واژههای پارسی ناب داریم وامواژه بکار ببریم؟