رادیو گفتوگو مهمترین نمایشنامه از اریک بوگوسیان نویسندۀ ارمنیتبار آمریکایی است. این نمایشنامه با طنزی تلخ و سیاه به نقد رسانه میپردازد. شاید بتوان آن را بهنوعی همتای تئاتری فیلم شبکه اثر سیدنی لومت دانست. اما فرم جذاب این نمایشنامه که چیدمان صحنه را در یک استودیوی رادیویی قرار داده، امکان برقراری گفتوگو بین شخصیتها را فراهم میکند بیآنکه نیاز به میزانسن و حرکت خاصی وجود داشته باشد؛ هرکس از داخل اتاقش توسط میکروفون با دیگری صحبت میکند. اما این فرم هرگز باعث ایستایی نمایشنامه نمیشود، بلکه برعکس نمایشنامه گاه چنان سریع و پویا میشود که برای درست دنبالکردنش ناچاریم متن را آهسته و دقیق بخوانیم. گرچه این نمایشنامه جایزهای نبرده اما نامزد جایزههای بسیار زیاد و معتبری بوده است. جالب آنکه فیلمی که از این نمایشنامه اقتباس شده و خود بوگوسیان فیلمنامهاش را نوشته بهخاطر فیلمنامه جایزۀ خرس نقرهای جشنواره برلین را از آن بوگوسیان کرده است.
اریک بوگوسیان بازیگر، نمایشنامهنویس، رماننویس و مورخ آمریکایی - ارمنی است که در ۲۴ آوریل ۱۹۵۳ در بوستون، ماساچوست به دنیا آمد. او از تئاتر آغاز کرد و سپس به سینما و تلویزیون راه یافت، و نقشهایی فراموشنشدنی در آثار مثل رادیو گفتوگو و مصاحبه با خونآشام ایفا کرد. سبک هنری او تلفیقی از شدت عاطفی، طنز تند و بازتابهای اجتماعی است.
معلومه که آخرش سر از خونۀ من درآوردیم. وقتی داشتم برای خودمون نوشیدنی راستوریست میکردم، به خودم گفتم لیندا تو که میدونی قراره با این یارو بری تو تخت، پس ایندست اوندست نکن. خیلی بیقرار بود. انگار قرار بود از پوستش بپره بیرون. شونههاش رو ماساژ دادم. آخرش یه تکونی خورد و بعدش روی زمین داشتیم غلت میزدیم. جوری من رو میبوسید انگار یکی که داره غرق میشه یه قایقنجات پیدا کرده!