دیوید بارنت در این مطالعه روشن و قابل فهم درباره نظریهها و شیوههای عملی برشت، از خوانندگان، دانشجویان و فعالان تئاتر دعوت میکند تا راههای تازهای برای درک کردن و به کارگیری اندیشههای برشت پیدا کنند. این کتاب بررسی میکند که چگونه ایدههای برشت میتوانند در فرایند تمرین و اجرای نمایش جان بگیرند و نشان میدهد که برشت تا چه اندازه با دقت، چشم انداز خود را برای خلق یک تئاتر سیاسی و مداخلهگر عملی میکرد.
آنچه از این بررسی به دست میاید، درکی ظریفتر و عمیقتر از مفاهیم برشت، کار او با بازیگران و شیوههای او در کارگردانی است. نویسنده خواننده را تشویق میکند که با روش برشت درگیر شود؛ روشی که هدفش این بود که «تئاتر را به شیوه ای سیاسی بسازد» تا بتواند نو آوریهایی را که برشت در فن و شیوه اجرای صحنهای خود ایجاد کرد، بهتر درک کند.
بارنت نمونههای متعددی ارائه میدهد تا نشان دهد ایدههای برشت چگونه میتوانند روی صحنه اجرا شوند. در فصل پایانی نیز با دقت بیشتری به دو نمایشنامه بسیار متفاوت میپردازد: یکی نوشته خود برشت و دیگری نوشته نمایشنامهنویسی که هیچ ارتباط شناخته شدهای با برشت ندارد.
بارنت با بررسی و تحلیل نمایشنامه «صعود مقاومت ناپذیر آرتورو اوی» (The Resistible Rise of Arturo Ui) اثر برشت و «Closer» اثر پاتریک ماربر، این پرسش را مطرح میکند که:
یک رویکرد برشتی چگونه میتواند به فرایند تولید و اجرای یک نمایش جان تازهای بدهد و باعث شود لایهها و جنبههای تازهای از آن اشکار و روشن شوند؟
این کتاب صرفا یک معرفی از نظریههای برشت نیست؛ تمرکزش روی این سوال است:
نظریههای برتولت برشت در عمل، یعنی در تمرین، بازیگری، کارگردانی و اجرای صحنهای، چطور اجرا میشوند؟
دیوید بارنت تلاش میکند نشان دهد که برشت را نباید صرفا با چند اصطلاح معروف مثل تئاتر اپیک، فاصلهگذاری و بیگانهسازی شناخت؛ بلکه باید دید او با بازیگر چه میکرد، چطور تمرین میکرد، چطور کارگردانی میکرد و چطور یک اجرای سیاسی میساخت.
دیوید بارنت مدرس مطالعات درام در کالج دانشگاهی دوبلین است. او نویسندهی کتاب «ادبیات در برابر تئاتر»، مطالعهای دربارهی نمایشنامههای متاخر هاینر مولر در اجرا (۱۹۹۸) است. او همچنین آثار گستردهای در زمینهی درام معاصر آلمان، متاتئاتر و تئاتر پستدراماتیک منتشر کرده است.