1. خانه
  2. /
  3. کتاب فرانک سیناترا سرما خورده است

کتاب فرانک سیناترا سرما خورده است

نویسنده: گی تلیز
3.1 از 1 رأی

کتاب فرانک سیناترا سرما خورده است

Frank Sinatra Has a Cold
انتشارات: امیرکبیر
٪10
1050000
945000
معرفی کتاب فرانک سیناترا سرما خورده است
در گوشه‌ی تاریک یک بار، مردی با لیوان بوربن در یک دست و سیگار در دست دیگر ایستاده و دو زنی که کنارش نشسته‌اند منتظرند او چیزی بگوید. مرد حرفی نمی‌زند. «فرانک سیناترا سرما خورده است» نوشته‌ی گی تلیز با همین صحنه آغاز می‌شود؛ پروفایلی بلند، حدود پانزده هزار کلمه، که آوریل ۱۹۶۶ در مجله‌ی اسکوایر (Esquire) به چاپ رسید. موضوع آن خواننده‌ای است که در آستانه‌ی پنجاه‌سالگی هنوز در اوج شهرت ایستاده، اما این بار نه روی صحنه و پشت میکروفون، بلکه در سکوت و بدخلقی ناشی از یک سرماخوردگی دیده می‌شود. این اثر در اصل مقاله‌ای مجله‌ای است که بعدها در مجموعه‌هایی از نوشته‌های تلیز، از جمله «High Notes» دوباره منتشر شد و در سال ۲۰۲۱ انتشارات تاشننیز نسخه‌ای مصور و جداگانه از آن درآورد، با مقدمه‌ی نویسنده، تصویر دست‌نوشته‌ها و نامه‌ها و عکس‌هایی از فیل استرن و چند عکاس دیگر دهه‌ی شصت.
ماجرای نوشته‌شدن این متن خودش بخشی از داستان است. هارولد هیز، سردبیر اسکوایر، نوشتن پروفایل سیناترا را به تلیز سپرده بود، در حالی که سیناترا سال‌ها درخواست مصاحبه‌ی این مجله را رد کرده بود. وقتی تلیز اواخر ۱۹۶۵ به لس‌آنجلس رسید، با خواننده‌ای روبه‌رو شد که هم کسالت داشت و هم تمایلی به گفت‌وگو نشان نمی‌داد و اطرافیانش با احتیاط از او مراقبت می‌کردند. تلیز به‌جای بازگشتن ماند و هرگز با سیناترا گفت‌وگو نکرد؛ در عوض از فاصله تماشایش کرد: در باشگاه دیزی در بورلی‌هیلز، در لاس‌وگاس، در بار جیلی در منهتن و در استودیوی ان‌بی‌سی. با دوستان، همکاران، اعضای خانواده و دور و بری‌ها حرف زد، حتی با زنی که نگهداری کلاه‌گیس‌های سیناترا بر عهده‌ی او بود. در نامه‌ای به هیز نوشت شاید «سیناترای واقعی» به دستش نیاید، اما همین ردشدن‌های پیاپی و دیدن کسانی که از او پاسداری می‌کنند شاید او را به حقیقت نزدیک‌تر کند. متن نهایی از همین نگاه از بیرون ساخته شده است.
سرماخوردگی در این نوشته فقط یک کسالت نیست. صدا برای سیناترا سرمایه‌ای بیمه‌ناپذیر است و تلیز نشان می‌دهد اعتمادبه‌نفس او به آن گره خورده. چون پیرامون او شرکت فیلم‌سازی، شرکت ضبط صفحه، هواپیمایی شخصی، کارخانه‌ی قطعات موشک، املاک در سراسر آمریکا و ستادی هفتاد‌وپنج‌نفره شکل گرفته، حال او بر زندگی و آرامش عده‌ی زیادی اثر می‌گذارد. صحنه‌ها یکی‌یکی این وابستگی را نشان می‌دهند. در یکی از شناخته‌شده‌ترین‌ها، سیناترا در سالن بیلیارد باشگاه دیزی به چکمه‌های نویسنده‌ی جوانی به نام هارلان الیسون گیر می‌دهد و سوال‌پیچش می‌کند. تلیز از جزئیات کوچک هم غافل نمی‌شود: انگشتان خشک‌شده از آرتروز، چشمانی که در چند ثانیه از خشم به مهربانی یا بی‌تفاوتی می‌روند و ردپای آدم‌ربایی پسرش فرانک جونیور که هنوز در اشیای اطراف دیده می‌شود. نتیجه تصویری است که در آن بخشی از سیناترا، هر جا که باشد، آنجا نیست.
«فرانک سیناترا سرما خورده است» از نمونه‌های شناخته‌شده‌ی ژورنالیسم نو و روزنامه‌نگاری روایی است: گزارشی مستند که صحنه، گفت‌وگو و جزئیات ظاهری را به شیوه‌ی داستان کنار هم می‌چیند. اسکوایر در هفتادمین سالگرد خود (۲۰۰۳) آن را بهترین داستانی دانست که تا آن زمان منتشر کرده بود.
درباره گی تلیز
درباره گی تلیز

گائتانو "گی" تالس (/təˈliːz/؛ متولد ۷ فوریه ۱۹۳۲)[1] نویسنده آمریکایی است. او به عنوان روزنامه‌نگار نیویورک تایمز و مجله اسکوایر در دهه ۱۹۶۰، به تعریف روزنامه‌نگاری ادبی معاصر کمک کرد و در کنار جوآن دیدیون، ترومن کاپوتی، نورمن میلر، هانتر اس. تامپسون و تام ولف، یکی از پیشگامان روزنامه‌نگاری نوین محسوب می‌شود. معروف‌ترین مقالات تالس درباره جو دی‌ماجیو و فرانک سیناترا است.

اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب فرانک سیناترا سرما خورده است" ثبت می‌کند