کتاب نانوایی اسرار آمیر در خیابان پاریس

شایعه‌ای قدیمی در کومپین دهان‌به‌دهان می‌چرخد: شیرینی‌های یکی از نانوایی‌های این شهر کوچک و سنگ‌فرش‌شده طعمی از جادو دارند و می‌توانند غم آدم را کنار بزنند. گفته می‌شود یک گاز از کروسان‌اش گاهی شانس می‌آورد، خاطره‌ای را از ته ذهن بیرون می‌کشد یا آرزویی را که کسی جرئت گفتنش را نداشته آشکار می‌کند. «نانوایی اسرارآمیز در خیابان پاریس» نوشته‌ی ایوی وودز رمانی است که از همین نانوایی شروع می‌شود و اجازه نمی‌دهد خواننده فقط به عطر نان تازه دلخوش باشد. وودز نویسنده‌ی ایرلندی رمان «کتابفروشی گمشده» است که بیش از یک میلیون نسخه فروخته است و در این کتاب هم همان مرز میان زندگی روزمره و امر شگفت‌انگیز را دنبال می‌کند.
شخصیت اصلی ادی لین است، زنی ایرلندی که سال‌های جوانی‌اش را بیشتر صرف پرستاری از مادر بیمارش کرده و حالا در دهه‌ی سی زندگی و پس از مرگ مادر، خودش را میان روزهای خالی گم‌شده می‌بیند. آگهی کاری در یک نانوایی پاریس برایش فرصتی است که نمی‌خواهد از دست بدهد، پس همه‌چیز را رها می‌کند و می‌رود. ماجرا از همین‌جا کج می‌شود: نانوایی در پاریس نیست! در خیابانی به نام «رو دو پاریس» در کومپین است و ادی هم برخلاف تصورش، آن‌جا ایستاده. صاحب نانوایی آدمی کم‌حرف و سخت‌گیر است و دلیل این سکوت را به‌آسانی نمی‌دهد. در همین روزهای ناآشنا ادی با مردی به نام هوگو آشنا شده و رابطه‌شان همراه با پرسش‌هایی که درباره‌ی نانوایی پیش می‌آید، داستان را جلو می‌برد.
رمان در دو زمان روایت می‌شود: در یک خط ادی را در حال جاافتادن در شهری تازه می‌بینیم و در خط دیگر به گذشته‌ی نانوایی و سال‌های جنگ جهانی دوم برمی‌گردیم. این کتاب را می‌شود هم رمانی عاشقانه خواند، هم داستانی تاریخی و هم معمایی آرام. جادوی «نانوایی اسرارآمیز در خیابان پاریس» نیز از نوع پرسروصدای فانتزی نیست؛ همان جادوی کوچک و نرمی است که با یک طعم یا بو در دل آدم بیدار می‌شود. فقدان، خاطره، انتخاب‌هایی که زندگی را عوض می‌کنند و امکان شروع دوباره، موضوع‌هایی‌اند که زیر این روایت گرم جریان دارند.