این اثر به بررسی مبانی معرفتی، فلسفی و انسانی علم پرداخته و نسبت ان با ارزشها و معنای زندگی را واکاوی میکند. جعفری در این کتاب به گفتوگوی میان علم و فلسفه میپردازد و از منظر اسلامی-انسانی نگاه نوینی عرضه میکند.
ویژگیهای کتاب:
رویکرد تطبیقی میان علم و فلسفه بررسی ابعاد معرفت شناختی،هستیشناختی و ارزششناختی علم
پیوند دادن علم با نیازهای انسانی و معنوی
محتوای کتاب:
شناخت، ارزیابی، دستهبندی و تبیین پیوندهای میان شاخههای گوناگون علوم، همراه با بررسی اصول بنیادین، مبادی و نتایج کلی ان، بهویژه در دانشگاههای کشورهایی که بیشتر مصرفکننده علوم و فنون هستند، ضرورتی انکارناپذیر است.
کتاب «تحقیقی در فلسفه علم» برگرفته از مجموعه درسهایی است که علامه محمدتقی جعفری در نیمسال اول تحصیلی ۱۳۷۱-۱۳۷۲ در دانشگاه صنعتی شریف ارایه کردند. این اثر مشتمل بر سه مقدمه و سیودو مبحث در زمینه فلسفه علم است.
مخاطبان کتاب:
دانشجویان و پژوهشگران فلسفه و فلسفه علم
درباره محمدتقی جعفری
علامه محمدتقی جعفری (۲۴ مرداد ۱۳۰۲ تبریز – ۲۵ آبان ۱۳۷۷ انگلستان) (۱۳۴۴–۱۴۱۹ قمری) از جملهٔ مفسران نهج البلاغه، فقیهان، عارفان، فیلسوفان و مولویشناسان معاصر ایران بود. محمدتقی نزد مادر مقداری مقدمات دروس و قرآن را آموخت. آنگاه در مدرسهٔ اعتماد تبریز پایه چهارم و پنجم را با رتبه بالا گذراند. سپس به همراه برادرش مقارن سالهای پایانی جنگ جهانی دوم به مدرسهٔ طالبیه تبریز رفته و تحصیلات علوم دینی را نزد استادان آنجا پیگرفت.
در سال۱۳۲۰ در ۱۸ سالگی، زادگاه خویش را به قصد اقامت در تهران ترک نمود، و در مدرسه مروی نزد استادان تحصیل متن رسائل و مکاسب را پی گرفت. پس از سه سال، در سال ۱۳۲۲ ه.ش به شهر قم مهاجرت نمود، و ضمن تحصیل در مدرسه دارالشفای قم ملبس به لباس روحانیت گردید و دروس خارج را در آنجا آغاز کرد.
وی سپس برای ادامه تحصیلات، راهی نجف شد. وی بیست و سه ساله بود که به درجهٔ اجتهاد نایل گردید. وی در سال ۱۳۳۶ یا ۱۳۳۷ پس از یازده سال اقامت در نجف به ایران بازگشت.